Eating with friends part two

Ondanks dat twee clubleden in het buitenland vakantie vieren, één druk met de studie is en de ander in Nijmegen aan het werk is, heb ik met de overige twee afgelopen woensdag lekker gegeten. Eerst ben ik s´middags met één clubgenoot de stad in geweest om lekker te shoppen en daarna hebben we ons samen aan het avondeten gewaagd. Zij ging het hoofdgerecht maken en ik was verantwoordelijk voor het nagerecht. Ik voelde me net alsof ik in Masterchef zat, ik moest echt ter plekke bedenken wat ik zou gaan maken en enorm veel tijd was er niet. In ieder geval niet om een hele taart in elkaar te zetten. Ik besloot om een Trifle te maken, ik had nog ijs in de vriezer liggen, aardbeien, home made custard en cake, dat moest te doen zijn! Ik begon met de cake, ik besloot de helft van mijn normale cake beslag te nemen en deze uit te spreiden in een ovenschaal zodat die sneller klaar zou zijn. Vlug 25 minuten in de oven en ondertussen beginnen aan de custard. Ik had er flink de vaart in zitten maar dit werkte al snel tegen mij. Normaal gesproken doe ik het met de custard heel rustig en voorzichtig aan, omdat ik altijd bang ben om roerei te creëren. Dit keer moest het snel snel en had ik het vuur hoger gezet dan normaal. En je raadt het vast al, ik had roerei gemaakt. Ik probeerde het nog te redden door het door een zeef te gooien, maar het vocht dat overbleef was veel te dun, daar was geen custard meer uit te maken. Mijn vriendin vond het nog prima smaken en dat deed het ook wel, maar het paste gewoon niet in de trifle. Dus dat belandde in de prullenbak. Tja, ook bij mij kan het niet altijd goed gaan.

custard scrambled eggs

Als vervanging voor de custard besloot ik de helft van de aardbeien in een pan te gooien met een klein laagje water om een soort aardbeiensaus te creëren. De cake was ondertussen goed uit de oven gekomen en de aardbeiensaus stond vrolijk te pruttelen. Tijd voor het hoofdgerecht! Dat eenmaal achter de kiezen dook ik de keuken weer in om het nagerecht af te maken. De saus was nog niet heel stevig, daarvoor had het langer moeten inkoken. Gelukkig bestaat er zoiets als maïzena. Het opbouwen van de trifle kon beginnen! Met een glas zes rondjes uit de cake gesneden. In ieder glas een laag cake, daarop 3 bollen ijs, aardbeiensaus, verse aardbeien en weer een laag cake. Hierop nog wat ijs, saus en verse aardbeien. De restjes cake waren ondertussen al opgegeten door mijn vriendinnen, wat heb ik toch ook goede anti-voedselverspillende vriendinnen, haha. Aardbeien, ijs en cake doen het altijd goed, zo ook in deze trifle. De custard werd door één vriendin gemist. (de vriendin die niet eens wist wat custard was, dus dat commentaar nam ik niet al te serieus.) Volgende keer toch wat geduldiger hiermee zijn.

heerlijke warme appelperzikcrumble

Na drie dagen zonder werkende CV ketel verlang je gewoon naar warm, vullend eten. Ik had een cottage pie als hoofdgerecht gemaakt, deze smaakte echt goed! We hadden misschien alleen wel een beetje teveel gegeten, volgens het recept was het voor 6 personen en we hebben het met z'n drietjes opgegeten. Na het hoofdgerecht zaten we dan ook al best vol, gelukkig is er altijd een gaatje voor een toetje. Het toetje was een crumble, een appel-perzik crumble wel te verstaan. Ik had 2 jonagold appels gebruikt (deze waren toevallig in de Bonus, normaal gebruik ik altijd voor alles Elstar maar als er een andere appel in de aanbieding is neem ik die net zo graag mee) en een blik perziken. Deze in stukjes gesneden en in een ovenschaal gehusseld. Voor de extra warme smaak sensatie had ik wat custard gemaakt, dit keer uit een pakje met custardpoeder. Ik heb dit pakje toevallig nog staan van een tijd geleden toen ik nog niet wist hoe je custard moest maken. En ach, hij moet toch op, weggooien is zonde. Vlug een kruimellaag gemaakt, geen idee van de verhoudingen. Ik had gewoon wat bloem en wat boter en suiker en dat vermengd totdat ik fijne kruimels kreeg. De custard over het fruitmengsel en de kruimels als toplaag en ongeveer 40 min in de oven op 200 graden zodat de kruimellaag lekker knapperig werd. Op het eind nog wat slagroom stijf geklopt en smullen maar! Ikzelf vond de smaken echt heel goed combineren en vond het een heerlijk nagerecht. Heel simpel om te maken, kost ook bijna niks en verrukkelijk! Zeker een aanrader in deze 'barre' tijden. (Als het goed is, is de CV ketel nu eindelijk echt gemaakt, na 5 bezoekjes van verschillende monteurs, fingers crossed.)