Eating with friends part two

Ondanks dat twee clubleden in het buitenland vakantie vieren, één druk met de studie is en de ander in Nijmegen aan het werk is, heb ik met de overige twee afgelopen woensdag lekker gegeten. Eerst ben ik s´middags met één clubgenoot de stad in geweest om lekker te shoppen en daarna hebben we ons samen aan het avondeten gewaagd. Zij ging het hoofdgerecht maken en ik was verantwoordelijk voor het nagerecht. Ik voelde me net alsof ik in Masterchef zat, ik moest echt ter plekke bedenken wat ik zou gaan maken en enorm veel tijd was er niet. In ieder geval niet om een hele taart in elkaar te zetten. Ik besloot om een Trifle te maken, ik had nog ijs in de vriezer liggen, aardbeien, home made custard en cake, dat moest te doen zijn! Ik begon met de cake, ik besloot de helft van mijn normale cake beslag te nemen en deze uit te spreiden in een ovenschaal zodat die sneller klaar zou zijn. Vlug 25 minuten in de oven en ondertussen beginnen aan de custard. Ik had er flink de vaart in zitten maar dit werkte al snel tegen mij. Normaal gesproken doe ik het met de custard heel rustig en voorzichtig aan, omdat ik altijd bang ben om roerei te creëren. Dit keer moest het snel snel en had ik het vuur hoger gezet dan normaal. En je raadt het vast al, ik had roerei gemaakt. Ik probeerde het nog te redden door het door een zeef te gooien, maar het vocht dat overbleef was veel te dun, daar was geen custard meer uit te maken. Mijn vriendin vond het nog prima smaken en dat deed het ook wel, maar het paste gewoon niet in de trifle. Dus dat belandde in de prullenbak. Tja, ook bij mij kan het niet altijd goed gaan.

custard scrambled eggs

Als vervanging voor de custard besloot ik de helft van de aardbeien in een pan te gooien met een klein laagje water om een soort aardbeiensaus te creëren. De cake was ondertussen goed uit de oven gekomen en de aardbeiensaus stond vrolijk te pruttelen. Tijd voor het hoofdgerecht! Dat eenmaal achter de kiezen dook ik de keuken weer in om het nagerecht af te maken. De saus was nog niet heel stevig, daarvoor had het langer moeten inkoken. Gelukkig bestaat er zoiets als maïzena. Het opbouwen van de trifle kon beginnen! Met een glas zes rondjes uit de cake gesneden. In ieder glas een laag cake, daarop 3 bollen ijs, aardbeiensaus, verse aardbeien en weer een laag cake. Hierop nog wat ijs, saus en verse aardbeien. De restjes cake waren ondertussen al opgegeten door mijn vriendinnen, wat heb ik toch ook goede anti-voedselverspillende vriendinnen, haha. Aardbeien, ijs en cake doen het altijd goed, zo ook in deze trifle. De custard werd door één vriendin gemist. (de vriendin die niet eens wist wat custard was, dus dat commentaar nam ik niet al te serieus.) Volgende keer toch wat geduldiger hiermee zijn.

Recept geglazuurde tulband met witte chocola en peer

Hier de link naar de cake waar het allemaal om draait. http://www.mijnzoetebesluit.blogspot.nl/2012/11/geglazuurde-tulband-met-witte-chocolade.html

Tulband

• 125 gram witte chocolade, grof gehakt
• 225 g bloem
• 1,5 tl bakpoeder
• snufje zout
• 125 g ongezouten roomboter, zacht
• 100 g suiker
• 3 grote eieren, gesplitst
• 125 ml melk
• 1 peer in plakjes

glazuur

• 125 g poedersuiker
• 70 g ongezouten boter
• 1 halve reep witte chocola geraspt

1. Verwarm de oven voor op 170 graden. Vet een tulbandvorm lichtjes in.
2. Smelt de chocolade au-bain-marie en zet apart
3. Meng in een kom de bloem, bakpoeder en zout. Klop in een andere kom de boter en suiker met een mixer romig. Voeg de dooiers 1 voor 1 toe en klop kort na elke toevoeging. 
4. Mix dan nu de droge ingrediënten met de 'natte' ingrediënten, de gesmolten chocola en de melk, dit alles om en om.
5. Klop in een andere kom de eiwitten stijf en spatel deze door het beslag. Schep de helft van het beslag in de tulband. Leg de plakjes peer erop. Schep de rest van het beslag erop.
6. Bak de cake ongeveer 40 min totdat hij gaar is. Laat de cake 10 minuten in de vorm afkoelen. (Dit is heel belangrijk, de cake zal krimpen en zal dus makkelijker uit de vorm komen. Stort je hem meteen vanuit de oven op een rooster bestaat er een grote kans dat die er niet heel zal uitkomen. En dit zal zonde zijn van de tulbandcake).
7. Maak het glazuur, meng de poedersuiker met de boter en 2/3 el warm water. Smeer de botercrème over de afgekoelde cake. (Hij moet echt afgekoeld zijn, anders smelt de botercrème onder je vingers, zoals bij mij het geval was. Ik had echt haast, dus het ziet er niet heel netjes uit, maar uiteindelijk met de geraspte chocola zag het er toch nog wel leuk uit.) Strooi er daarna de geraspte chocola overheen. 

Oma's tulbandvormcake met limoensiroop

Vorige week liep ik in de Lidl en opeens had ik een tulbandvorm in mijn mandje liggen. Wat vervelend nou! Dus deze moest maar snel in gebruik genomen worden en de eerste gelegenheid om dit te doen was vorige week zondag. Ik wilde niet meteen TE moeilijk doen dus besloot ik om een gewone cakemix te maken. Om het toch een extra touch te geven had ik limoensiroop erbij gemaakt. De cakemix maken zorgde voor weinig problemen, dit was binnen 10 minuten gepiept. Het was wel een beetje een erg vaste substantie, maar ach, dat zou wel goedkomen dacht ik. Het in de vorm gegooid en hop de oven ermee in. Toen die nog 10 minuten moest was die ondertussen ontploft, maar ach. Wat ik eruit zag steken zou toch de bodem zijn, dus dat zou ik er desnoods af kunnen snijden. Eenmaal uit de oven zakte hij nog een beetje in en na 10 minuten was toch echt the moment of truth; hij moest uit de vorm. Dit ging tegen alle verwachtingen in super! Hij liet meteen los en kwam heel uit de vorm, missie geslaagd! De limoensiroop stond ondertussen een beetje af te koelen en nadat ik de cake verplaatst had naar een diep bord, schonk ik de siroop eroverheen. Zodat deze erin kon trekken en extra smaak kon geven. Samen met een vriendin hebben we er van gesmuld, al vond ik de smaak van de limoensiroop niet zo doordringend als ik had gehoopt. Misschien was de buitenkant iets te hard geworden om echt in de binnenkant te kunnen dringen. Volgende keer misschien voor een 'zachtere' cakemix gaan, al moet ik daar nog het recept voor zien te ontwikkelen, haha.

tadaa, regelrecht uit de vorm!

Cake

• 175 g zachte boter
• 175 g suiker
• 3 eieren, losgeklopt
• 4 tl geraspte sinaasappel- of citroenschil
• 150 g zelfrijzend bakmeel, gezeefd
• 125 g bloem, gezeefd
• 2 el melk

1. Verwarm de oven voor op 160 graden. Vet de tulbandvorm (of cakevorm) in. Klop de boter met de suiker romig. Voeg één voor één de eieren toe en als laatste de geraspte citrusschil. Spatel er met een metalen lepel de beiden soorten bloem en melk erdoor. Roer tot het een glad beslag is.
2. Schep het beslag in de vorm en struik de bovenkant glad. Bak 50 minuten, of totdat een prikker er droog uit komt. Laat 10 minuten in de vorm rusten en stort op een rooster om af te koelen.

Limoensiroop

• 4 el limoensap
• 4 el citroensap
• 2 tl fijn geraspte limoenschil
• 125 g suiker

1. roer het limoensap, citroensap, de limoenrasp en de suiker in een steelpannetje door elkaar. Roer op middelhoog vuur zonder te laten koken tot de suiker is gesmolten. Breng aan de kook, draai het vuur laag en laat 5 minuutjes zacht koken. Laat iets afkoelen en giet over de cake, laat afkoelen en eet smakelijk!

Chocolade sinaasappelcake

Zo, bijna een week geleden dat ik voor het laatst iets gebakken heb. Deze week was enorm druk, zo'n 35 uur werken, daarnaast nog paardrijden en bezig aan me scriptie. Ik heb zelfs clubavond moeten overslaan om aan me scriptie te werken, wat ook betekende dat woensdag taartjesdag overgeslagen werd. Het werd dus wel weer eens tijd om iets te bakken. Ik heb nog 2 kilo sinaasappels liggen, die waren ooit eens in de bonus maar ik heb er ondertussen weinig gegeten. Sinaasappelen werden dus het hoofdingrediënt, tevens had ik enorme trek in chocolade, en laat sinaasappel en chocola nou een prima combinatie te zijn! Het was ook al een tijdje geleden dat ik een cake gemaakt had, dus het werd en chocolade sinaasappelcake. Nigella Lawson had een heerlijk recept en deze wilde ik wel eens uitproberen. Het maken ging zonder problemen, het enige 'probleem' dat ik had was de oventijd. Hij zou er 45 minuten in moeten staan, maar volgens Nigella zou die er heel waarschijnlijk nog 5 minuten langer in moeten. De stokjestruc zou ook niet doorgaan want de binnenkant zou zacht blijven. Na 45 minuten vond ik de binnenkant nog wel héél vloeibaar dus 5 minuten langer erin gezet. Hierna kwam de prikker de schoon uit, iets te schoon misschien. De cake is niet droog, maar echt zacht/nat zoals Nigella het voorspelde was die niet. Misschien toch met 45 minuten eruit moeten halen, mijn oventemperatuur was ook 5 graden hoger dus waarschijnlijk was die toen ook al goed geweest. Nouja, een les voor de volgende keer. Hierbij het recept, want smaken doet die zeker!

ik heb de cake op z'n kop laten afkoelen op het rooster, nu zit er een grappig patroontje in

Chocolade sinaasappelcake

• 150 g zachte, ongezouten boter
• 2 el golden syrup (ik heb gewone schenkstroop gebruikt)
• 175 g donkerbruine basterdsuiker
• 150 gram zelfrijzend bakmeel
• 25 gram cacaopoeder
• 2 eieren
• geraspte schil van 2 sinaasappelen
• sap van 1 sinaasappel

1. Verhit de oven voor op 170 graden. Doe in een beslagkom de boter en meng hier de stroop en de basterdsuiker totdat je een koffie kleurige crème hebt. (Nog een handige tip van Nigella, vet je lepel een beetje in met olie en schenk daar de stroop op, de stroop zal niet blijven plakken aan de lepel!)
2. Meng in een andere kom het zelfrijzend bakmeel en de gezeefde cacao. Doe 1 el van dit droge mengsel bij de botercrème en mix goed.
3. Voeg een ei toe bij de crème en vervolgens nog 3 el van de droge mix en daarna nog een ei. Voeg vervolgens de rest van het droge mengsel erbij, de sinaasappelrasp en tenslotte, geleidelijk, het sap.
4. Doe het beslag in de cakevorm en bak voor ongeveer 45 min. Een prikker zal er dus niet droog uitkomen, je moet een beetje naar de structuur kijken. Voelt die echt nog heel wobbelig aan, dan zou ik hem er nog 5 minuten langer inzetten. Maar voelt die toch al enigszins stevig dan laten afkoelen op een rooster. Het is namelijk de bedoeling dat die licht kleverig van binnen blijft.