Worteltjestaart en meer

Het was weer woensdag en er moest een taart gebakken worden. Ik wist al precies welke taart ik wilde maken, ik had zaterdag een kilo wortelen gekocht bij de Lidl voor maar 0.39 cent. Een paar waren al naar het paard gegaan en een paar in de groentesoep, maar er bleven er nog aardig wat over. Perfect om een worteltjestaart mee te maken! Ik had al eens eerder een worteltjestaart gemaakt en deze was ondanks ontmoedigende opmerkingen van mijn ouders (Toen ik zei dat ik een worteltjestaart ging maken bleven ze maar vragen om iets anders. 'Kan je geen appeltaart maken? Of iets anders?' Mijn ouders zagen een taart met wortelen niet echt zitten.) toch in goede aarde gevallen. Hij was eigenlijk zelfs verrassend lekker en je proefde helemaal geen worteltjes, tot groot genoegen van mijn zusje. Dus ik wilde mijn club wel eens onderwerpen aan een worteltjestaart. Aangezien ik hem dus al een keer gemaakt had ging het bereiden van de taart eigenlijk redelijk soepel. Het enige minpuntje was toen ik het deeg in de vorm schonk, ik moet toch echt nog een paar kleinere springvormen hebben. Het mengsel bedekte net de bodem, echt hoog en 'taart-achtig' zou die dan ook niet worden. Ik heb de oventijd maar even aangepast omdat ik bang was dat die anders zou verbranden, of iets minder erg: te droog zou worden. Hij is nog een klein beetje gerezen, maar het leek meer op een soort koek dan echt een taart. Ach ja, zolang die maar zou smaken, de geur was in ieder geval alweer goed! Eenmaal terug van mijn werk heb ik de glazuur laag erop aangebracht en kon hij mee naar club, daar is die goed in de smaak gevallen. Dus hierbij het recept voor de mensen die het aandurven om hun geliefden een worteltjestaart voor te zetten. (Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om niet te vertellen wat voor taart het is en pas nadat ze hun bordje leeg gegeten hebben ze vertellen dat ze een worteltjestaart gegeten hebben, ook leuk. )

Worteltjestaart

• 200 gram wortels
• 150 gram suiker
• 150 gram boter
• mespunt zout
• 2 eieren
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 1 tl kaneel

1. Verwarm de oven voor op 175 graden.
2. Maak de wortels schoon en rasp ze boven een mengkom.
3. smelt de boter en voeg deze samen met de suiker en eieren bij de wortelrasp en meng
4. voeg de kaneel en zout toe.
5. zeef het bakmeel en voeg in delen toe en mix goed.
6. Giet in een taartvorm en bak ongeveer 45 min. (Check ondertussen of die misschien al niet gaar is als je net zoals ik eigenlijk een te grote springvorm gebruikt hebt.)

glazuur

• 100 gram roomkaas
• 50 gram boter, kamertemperatuur
• 125 gram poedersuiker
• zakje vanillesuiker

1. Laat de taart goed afkoelen voordat je het glazuur erop aanbrengt.
2. Meng de boter met de roomkaas. 
3. Voeg de poedersuiker en vanillesuiker toe en roer tot een gladde massa. 
4. Smeer het glazuur over de taart.

Maar dit was niet de enige taart die ik woensdag gebakken heb, nee nee, ik had het er maar druk mee. Ik had mijn bazen op mijn werk een taart beloofd, als ik mijn urenverhoging kreeg zou ik een taart voor hun maken. Ik heb ondertussen een verhoging gehad en mijn bazen bleven maar aandringen over de taart. De vraag was alleen, wat voor taart zou ik gaan maken? Na de koffiecake van vorige week leek ik de perfecte taart voor ze gevonden te hebben. Maar nee, ze wilden liever iets frissers, iets met kwark ofzo. Opeens gingen ze eisen stellen, maar oké, gelukkig had ik nog een goed recept liggen. Het werd een citroen-limoen Monchoutaart, ook deze had ik al een keer uitgeprobeerd op mijn ouders en was goed bevallen. Toen ik vertelde dat ze dus een monchou taart zouden krijgen waren ze super blij, want ze hielden enorm van Monchou, lucky me. De taart zal pas vanmiddag geproefd worden, hopelijk vinden ze hem lekker, maar ook niet té lekker voordat ze mij gaan verplichten iedere week ook voor hun taart te maken. Alhoewel ik dat niet héél erg zou vinden, als hun dan mijn basisingrediënten zouden verzorgen, haha. Hierbij het recept voor de citroen-limoen monchoutaart, aangezien ik weet dat hij lekker is.

Citroen-limoen monchou taart

• 200 gram bastognekoeken
• 50 gram boter
• 3 blaadjes gelatine
• geraspte schil van 1 citroen en 1 limoen
• 2 pakjes monchou
• 1 blik gecondenseerde melk

1. Verkruimel de koekjes en smelt ondertussen de bodem, meng dit en verdeel over de taartvorm en zet ongeveer 15 minuten in de koelkast om hard te worden.
2. Rasp de schil van de citroen en limoen en houd 1/3 over voor garnering.
3. pers de citroen en limoen uit en doe bij de schil
4. voeg de monchou en de melk toe en meng tot een glad mengsel.
5. bereid de gelatine volgens de verpakking en meng het met het monchoumengsel.
6. giet het in een taartvorm en laat ongeveer 6 tot 8 uur in de koelkast opstijven.
7. garneer voor het opdienen met de rasp.

Me against the citroencupcakes

Eén taart in de week is natuurlijk niet genoeg om mijn bakskills te verbeteren, daarom heb ik vandaag citroencupcakes gemaakt. Eigenlijk heb ik een hekel aan cupcakes en muffins, ze worden nooit zoals op de plaatjes; netjes gelijk gerezen, mooie topping. Bij mij verbranden ze aan de ene kant van het bakblik en de andere kant blijft schrikbarend bleek. Het gelijkmatig rijzen is me ook nog nooit echt goed gelukt, of het worden toppen van de Mount Everest of het stort jammerlijk in. Het afmaken van de cupcake met een topping is ook nog een vaardigheid die ik onder de knie moet krijgen. Het begint hoopgevend, maar al snel eindigt het in een drol en dan besluit ik het maar glad te strijken. Maar dan zien de cupcakes er weer zo klein en laag uit, zucht, hopelijk begrijpen jullie mijn afkeer tegen cupcakes nu.
        Toch wilde ik het weer proberen, eerst op naar de Xenos om een kleine muffinvorm te halen, eentje met zes stuks in plaats van twaalf. Onze muffinvorm met twaalf cakejes kan niet ronddraaien in onze kleine combioven en daardoor worden ze nooit egaal bruin. Probleem één zou dan nu ook opgelost moeten zijn. Ik besloot om mijn cupcakes te vullen met citroenroom, dus eerst heb ik de citroenroom gemaakt omdat deze een uur in de koelkast moest afkoelen. Vervolgens heb ik mij aan de cupcakes gewaagd, het betrof een recept uit mijn 'Hummingbird bakboek'. Het Hummingbird bakboek is een erg mooi boek, maar de recepten wisselen nogal. Ik heb een keer een poging gedaan tot het maken van de brownies, maar deze bleven maar of ongaar of zo droog als cake. Daarentegen is het recept voor het bananenbrood al geliefd onder vrienden en familie. Ik besloot het een kans te geven en begon met het beslag. Ik heb het niet te lang gemixt want dan zouden de cupcakes te taai worden, vlug in de vormpjes en in de oven. Na tien minuten zag ik tot mijn ongenoegen dat de cupcakes het vertikten te rijzen, nouja, de buitenkant was boven het vormpje maar het midden van de cupcake leek eerder te zinken dan omhoog te komen. Zie je wel dat die stomme cupcakes nooit lukken! dacht ik. Zo haalde ik ze uit de oven:

Maar al snel bedacht ik me dat het eigenlijk wel handig was, ik zou het midden toch vullen met de citroenroom en nu kon ik makkelijker de gaatjes maken voor de room. Een geluk bij een ongeluk. Dus met een theelepeltje het midden eruit geschept en met datzelfde theelepeltje de citroenroom erin gedaan. 

Dit zag er natuurlijk niet echt lekker uit dus heb ik de citroenglazuur (botercrème) ook nog gemaakt en erop gedaan. Uiteraard ging dit niet zoals ik wilde, ik wilde een mooie, zwierige top maken, het eindigde in een flats botercrème met een klein puntje. Ach ja, hopelijk zouden ze smaken. En smaken deden ze! De cakejes waren wel wat zachter dan ik had verwacht, wat het eten wat bemoeilijkte. Je moet ook wel van citroen houden anders is het misschien iets teveel van het goede. Maar al met al is het geen complete ravage geworden en heb ik weer kunnen oefenen met cupcakes. Iemand misschien tips om mijn cupcakes goed en gelijkmatig te laten rijzen? Iemand die überhaupt tips heeft wat betreft cupcakes en het perfecte recept? Ik zal mijn recepten met jullie delen, misschien dat het bij jullie wel goed gaat en misschien dat iemand kan zien waar het bij mis is gegaan.

Citroenroom (voor 6 cupcakes)

• 35 gram fijne tafelsuiker
• 2 el versgeperst citroensap
• halve theelepel fijn geraspte citroenschil
• 1.5 grote eierdooiers (of 2 kleine zoals ik deed)
• 30 gram ongezouten boter, in blokjes

Meng in een kleine steelpan op middelhoog vuur de tafelsuiker, citroensap en de citroenschil. Roer tot de suiker is gesmolten. Klop in een hittebestendige kom de eierdooiers goed los. Voeg langzaam het hete citroenmengsel toe. Schenk de vla door een fijne zeef. Zet de kom op een pan heet, borrelend water. Roer voortdurend tot het mengsel zo dik is dat het de bolle kant van een houten lepel bedekt. Laat de vla niet koken! Neem de kom van het vuur en klop de klontjes boter er één voor één door. Dek de room af met bakpapier/huishoudfolie en zet hem 1 uur in de koelkast.

Citroencupcakes (voor 6 cupcakes)

• 60 gram bloem
• 75 gram fijne kristalsuiker
• 0.75 tl bakpoeder
• 1 el geraspte citroenschil, plus extra om te garneren
• 20 gram boter op kamertemperatuur
• 60 ml volle melk
• half ei

Verwarm de oven op 170 graden. Doe de bloem met de suiker, bakpoeder, citroensap en boter in een kom en klop op de laagste stand tot het mengsel een zanderige consistentie heeft en alles goed vermengt is. Voeg geleidelijk de melk toe en klop tot hij net is opgenomen. Doe het ei bij het bloemmengsel en klop tot het net is opgenomen. Laat de machine nog een paar minuten draaien tot het een glad beslag is. Klop niet te lang. Schep het beslag in papieren vormpjes totdat ze tot tweederde gevuld zijn en bak de cakejes 20-25 minuten in de warme oven of tot het gebak terugveert als u op de bovenkant drukt. Een in het midden erin gestoken spies moet er schoon uitkomen. Laat de cakejes kort in de vorm afkoelen voor u ze op een taartrooster zet om ze koud te laten worden.

Citroenglazuur (voor 6 cupcakes)

• 125 gram poedersuiker, gezeefd
• 40 gram boter op kamertemperatuur
• 1 el geraspte citroenschil
• 2 el volle melk

Mix de poedersuiker, boter, citroenschil tot een samenhangend mengsel. Voeg geleidelijk de melk toe en zorg dat dit volledig opgenomen is. Blijf minstens 5 minuten kloppen, hoe langer u klopt, des te luchtiger het wordt. Schep als de cakejes koud zijn het citroenglazuur erop en garneer met wat reepjes citroenschil

En dit was mijn eindresultaat