Regenboogtaart en preirotsjes

Al een paar weken geleden heb ik mij weer eens gewaagd aan hartige cupcakes.  Aangezien de prei toen in de aanbieding was bij de Lidl besloot ik daar iets mee te doen. De combi was eigenlijk snel bedacht, prei, ham, kerrie, top! Ik gebruikte het recept van prei-champingonmuffins uit het Hummingbird bakboek maar verving dus de champignons door ham en voegde er zelf kerrie aan toe. Terwijl ik het beslag maakte bleef het best dik en voegde ik beetje bij beetje meer melk toe. Maar dit resulteerde er in, (hartstikke dom natuurlijk achteraf) dat de verhoudingen niet meer klopte en ik nogal aparte muffins kreeg. Ze waren niet zo mooi 'ontploft' en ook de structuur was wat anders. Muffins of cupcakes kon ik ze niet echt meer noemen, dus besloot ik voor rotsjes te gaan, want daar leken ze toch nog wel het meest op. Qua smaak waren ze nog prima, ik heb ze alle zes in me eentje opgegeten als ontbijt, bij de lunch of gewoon als tussendoortje.  Maar ik moet toch echt even opzoek naar een ander recept om ze ook een beetje presenteerbaar te maken voor andere mensen.

Want presentatie is een belangrijk element als je dingen maakt voor andere mensen! Want jaaa, dat doe ik ook wel eens! Zo vroeg een vriendin mij twee weken geleden of ik misschien de regenboogtaart nog een keer wilde maken voor de verjaardag van haar tweelingbroertje en zusje. Ze zou de onkosten dekken plus een extraatje, nou daar zei ik geen nee tegen! Ik had tenslotte toch al alle kleurstoffen in huis. Zaterdagmiddag ging ik ermee aan de slag, ik dacht een beetje in tijdnood te komen doordat het flyeren s'ochtends een beetje uitliep en ik om half 7 s'avonds alweer moest werken. Dus ik begon haastig met het beslag, de mixer had het er maar zwaar mee, hij maakte maar vreemde geluiden maar hij heeft het volgehouden! Toch denk ik dat het tijd wordt voor een nieuwe handmixer. Toen het beslag af was kon ik mij weer uitleven met de kleurstoffen, het blijft gewoon leuk!

Je wordt toch spontaan vrolijk van al die kleurtjes

Het scheelde echt enorm dat ik hem al een keer eerder gemaakt had, daardoor wist ik precies welke hoeveelheden ik nodig was en oventijd, dus eigenlijk gingen de zes lagen nog best vlot! Ik besloot hem zondagochtend af te werken omdat de botercrème anders nog wel eens ranzig zou kunnen worden. Dus zondagochtend half 10 ging de wekker en had ik een lekkere ochtendgymnastiek met botercrème maken en het versieren van de taart. Ik word er steeds handiger in met dat afwerken met botercrème, al is er nog steeds ruimte voor verbetering. Om half 1 werd de taart opgehaald door de vriendin en was het afwachten wat ze ervan vonden. De volgende dag kreeg ik te horen dat die in de smaak gevallen was en dat iedereen mij complimenteerde met de taart. Nou, dat is nog eens mooi om te horen toch!

Morgen komen er twee vriendinnen uit, het uitgelezen moment om weer eens iets te bakken. (Ik bak echt veel te weinig op het moment, volgende week gaat daar verandering in komen. Dan ga ik woensdag naar mijn ouders tot zaterdag en dan ben ik toch zeker van plan iedere dag wel iets te bakken. Dus verwacht volgende week regelmatig blogs!) Nu maar eens bedenken wat ik morgen zal gaan maken.

Een rijbewijs en een Citroentaart

Afgelopen woensdag was er reden voor een feestje, ik had namelijk, tegen mijn eigen verwachting in, mijn rijbewijs gehaald! Het examen ging niet super slecht, maar ik zelf was niet geheel tevreden en aangezien ik allemaal horrorverhalen gehoord had over mensen die zakten om de lulligste dingen was ik er vrij zeker van dat ik de sjaak was. Zeker toen ik het wist te presteren om op een leeg parkeerterrein scheef in te parkeren. Gelukkig heb ik mij gerevancheerd door voor het CBR keurig recht in het vak uit te komen. Maar geslaagd dus! Daar hoort taart bij! En brownies! Ik had al de hele week zin in brownies en ik had nog verschillende restjes noten liggen die op moesten, dus eerst die gemaakt. Vervolgens kwam de vraag wat voor taart ik zou gaan maken, ik wilde iets fris en fruitigs maken door dat warme weer en mijn huisgenote smeekte mij zo'n beetje de limoentaart van Nigelle Lawson te maken. Aangezien ze het al een half jaar zonder mijn baksels had moeten doen besloot ik haar wens in te willigen, alleen werd het een citroentaart omdat de limoenen in de supermarkt super duur zijn.

Ik had weinig zin om de koekjes echt te verkruimelen tot poeder, zeker toen mijn idee met de blender niet werkte. (Eigenlijk moet je het ook in een keukenmachine doen, die heeft veel meer ruimte om hele koekjes tot kruimel te vermalen, in een blender werkt het gewoonweg niet om 200 gram koekjes te verkruimelen.) Dus nadat ik hard met een soeplepel in de kom met koekjes geslagen had vond ik het wel prima, dan maar een echte rustieke koekjesbodem. Voor de vulling had ik bedacht er een kleurstof doorheen te doen, ik heb ze nu toch staan dus daar moest ik gebruik van maken. Ik besloot om voor geel te gaan, een niet al te rare kleur voor een citroentaart. (Ik had hem ook knalgroen of paars kunnen maken, of van alles kunnen mengen en er één of andere vieze bruinige kleur uit kunnen halen, haha.) Hij was echt knalgeel geworden, alleen is dat jammer genoeg niet zo goed terug te zien op de foto's. (Toch misschien maar een keer investeren in een goeie camera en een cursus voedselfotografie?) De brownies en taart smaakten heerlijk, zeker nu ik een rijbewijs op zak had.

Voor de brownies gebruikte ik dit recept weer: ik voegde zelf wat gehakte pistachenoten en amandelen toe plus wat fudgeblokjes die ik van mijn Foodie Penpal gekregen had. (Een blog hierover volgt over een paar dagen.) De citroentaart ging weer volgens dit recept: alleen ik had de 4 limoenen vervangen door 2 citroenen en er een druppel gele kleurstof aan toegevoegd.