Regenboogtaart en preirotsjes

Al een paar weken geleden heb ik mij weer eens gewaagd aan hartige cupcakes.  Aangezien de prei toen in de aanbieding was bij de Lidl besloot ik daar iets mee te doen. De combi was eigenlijk snel bedacht, prei, ham, kerrie, top! Ik gebruikte het recept van prei-champingonmuffins uit het Hummingbird bakboek maar verving dus de champignons door ham en voegde er zelf kerrie aan toe. Terwijl ik het beslag maakte bleef het best dik en voegde ik beetje bij beetje meer melk toe. Maar dit resulteerde er in, (hartstikke dom natuurlijk achteraf) dat de verhoudingen niet meer klopte en ik nogal aparte muffins kreeg. Ze waren niet zo mooi 'ontploft' en ook de structuur was wat anders. Muffins of cupcakes kon ik ze niet echt meer noemen, dus besloot ik voor rotsjes te gaan, want daar leken ze toch nog wel het meest op. Qua smaak waren ze nog prima, ik heb ze alle zes in me eentje opgegeten als ontbijt, bij de lunch of gewoon als tussendoortje.  Maar ik moet toch echt even opzoek naar een ander recept om ze ook een beetje presenteerbaar te maken voor andere mensen.

Want presentatie is een belangrijk element als je dingen maakt voor andere mensen! Want jaaa, dat doe ik ook wel eens! Zo vroeg een vriendin mij twee weken geleden of ik misschien de regenboogtaart nog een keer wilde maken voor de verjaardag van haar tweelingbroertje en zusje. Ze zou de onkosten dekken plus een extraatje, nou daar zei ik geen nee tegen! Ik had tenslotte toch al alle kleurstoffen in huis. Zaterdagmiddag ging ik ermee aan de slag, ik dacht een beetje in tijdnood te komen doordat het flyeren s'ochtends een beetje uitliep en ik om half 7 s'avonds alweer moest werken. Dus ik begon haastig met het beslag, de mixer had het er maar zwaar mee, hij maakte maar vreemde geluiden maar hij heeft het volgehouden! Toch denk ik dat het tijd wordt voor een nieuwe handmixer. Toen het beslag af was kon ik mij weer uitleven met de kleurstoffen, het blijft gewoon leuk!

Je wordt toch spontaan vrolijk van al die kleurtjes

Het scheelde echt enorm dat ik hem al een keer eerder gemaakt had, daardoor wist ik precies welke hoeveelheden ik nodig was en oventijd, dus eigenlijk gingen de zes lagen nog best vlot! Ik besloot hem zondagochtend af te werken omdat de botercrème anders nog wel eens ranzig zou kunnen worden. Dus zondagochtend half 10 ging de wekker en had ik een lekkere ochtendgymnastiek met botercrème maken en het versieren van de taart. Ik word er steeds handiger in met dat afwerken met botercrème, al is er nog steeds ruimte voor verbetering. Om half 1 werd de taart opgehaald door de vriendin en was het afwachten wat ze ervan vonden. De volgende dag kreeg ik te horen dat die in de smaak gevallen was en dat iedereen mij complimenteerde met de taart. Nou, dat is nog eens mooi om te horen toch!

Morgen komen er twee vriendinnen uit, het uitgelezen moment om weer eens iets te bakken. (Ik bak echt veel te weinig op het moment, volgende week gaat daar verandering in komen. Dan ga ik woensdag naar mijn ouders tot zaterdag en dan ben ik toch zeker van plan iedere dag wel iets te bakken. Dus verwacht volgende week regelmatig blogs!) Nu maar eens bedenken wat ik morgen zal gaan maken.

Rainbowcake

Waarschuwing: dit is een heel lang verhaal, heb je geen intentie tot deze taart maken zou ik zeggen, stick to the pictures. Ben je toch benieuwd hoe ik het allemaal voor elkaar gekregen heb, tja, dan moet je toch ook de lettertjes hieronder gaan lezen.

Gisterochtend was het dan zover, de regenboogtaart. Ik wilde niks aan het lot overlaten en begon met alle spulletjes klaar te zetten en alles correct af te wegen. Ik knipte zeven cirkels uit bakpapier voor in de springvormen en legde deze klaar, een klontje boter om de rand van de springvorm mee in te vetten was ook present. De biscuitmix van Funmix zei dat voor een springvorm van 25 cm, je 330 gram biscuitmix nodig was, 5 eieren en 33 ml water. Dit deed ik in mijn kom en pakte de handmixer, de timer op me mobiel op 7 minuten (zolang moest ik de eerste keer mixen), stoel erbij om op te zitten en mixen op de hoogste stand en mixen maar!

tomtiedom

Het had een best wel rare consistentie, heel dikkig, maar heel glanzend. Echt smaken vond ik het niet, hopelijk werd die lekkerder als die gebakken was. De timer ging af en ik zette de mixer op de laagste stand mixte nog eens 3 minuten. (Echt waar, een Kitchenaid gaat zoo welkom zijn bij dit soort taarten!) Ik deed eerst een testrondje om te kijken hoeveel en hoe lang die erin moest. Ik begon met het afwegen van 250 ml beslag en goot dit in de voorbereidde springvorm. Oven op 175 graden, 12 minuten en daar begon het ijsberen voor de oven. Na 12 minuten was hij gaar, maar niet enorm gerezen, voor het echie zou ik 300 ml gebruiken en dan 15 minuten erin. Helaas haalde ik uit mijn beslag maar drie lagen en was ik verplicht nogmaals 10 minuten een lamme arm met de mixer te kweken. De eerste kleurstoffen gingen door het beslag, wat een 'magisch' moment is dat zeg, het ene moment is het wit met een klodder ondefinieerbare gel en na goed roeren heb je opeens paars, blauw, groen beslag!

Magie in een schaaltje

De eerste laag ging in de oven en terwijl deze in de oven zat bereidde ik de andere springvorm voor, voor de volgende laag. Dus nieuw bakpapiertje erin, de ring even schoongemaakt en weer ingevet en de blauwe laag erin. De paarse laag was klaar, deze sneed ik los van de kant (op sommige punten had die al losgelaten, maar niet overal, en om scheuren te voorkomen heb ik een mesje gebruikt.) en legde ik op een rooster om verder af te koelen. De groene laag in de oven geschoven en de vorige springvorm weer schoongemaakt en voorbereid voor de volgende laag. Toen dit klaar was bereidde ik de nieuwe portie beslag en woog ik ook hier van 3 bakjes met 300 ml van af en voegde ik kleurstoffen toe. Na ongeveer anderhalf uur waren alle lagen klaar en lagen de laatste paar af te koelen. Ondertussen was het 13 uur, lunchtijd!

De zes lagen, klaar om te stapelen

Na de lunch maakte ik de botercrème, ik had besloten er wat citroenaroma doorheen te mixen om de taart een beetje fris accent te geven en de botercrème minder heftig te maken. Dit was wel nodig want voor de botercrème heb ik een halve kilo roomboter en bijna ook een halve kilo poedersuiker gebruikt. Boter in blokjes in een kom, de poedersuiker door een zeef erbij, wat druppels water en citroenaroma en mixen maar! Ik was zo verstandig om het eerst een beetje met een vork door elkaar te prakken in plaats van meteen de mixer erin te zetten. Wat je krijgt als je dit laatste doet is een soort spookfeestje creëren, alles gaat onder de poedersuiker zitten. Het citroenaroma deed echt wonderen, het was lekker fris geworden!

De calorieënbom

Nu was het tijd voor het meest gevreesde onderdeel, het in elkaar zetten van de taart. Ik ben niet zo'n enorme held in het afsmeren en decoreren van taarten, vooral die zijkanten en bovenkant mooi glad krijgen is nog niet mijn sterkste punt, maar we gingen er het beste van maken! De bodem van een springvorm gepakt en daar de eerste laag, paars, op zijn kop opgelegd en het bakpapier wat nu bovenop zat, er voorzichtig afgehaald. Deze laag besmeerd met wat botercrème, het was nog even uitzoeken hoeveel er precies op moest, ik wilde het ook niet te machtig maken maar ik wilde wel dat je het nog een beetje zag als je het aansneed. Hier bovenop kwam de blauwe laag op zijn kop en weer peuterde ik het bakpapier eraf en besmeerde ik deze met botercrème. Zo ging ik door tot ik de laatste laag erop gelegd had en tadaa

Nu het afsmeren met de botercrème, ik had niet super veel botercrème meer over, dus ik moest een beetje slim en voorzichtig afsmeren. Ik begon met de bovenkant omdat ik gewoon nooit zo goed weet hoe ik de zijkanten moet aanpakken en daarom maar begin met de bovenkant. Al snel kwam ik erachter dat het best lastig afsmeren was zonder draaien taartplateau, maar hé! We hebben een draaiend plateau in de oven staan, waarom zou dit niet werken op het aanrecht? Hop, dat ding op het aanrecht gezet en jawel hoor, het werkte! De bovenkant was klaar en nu moest ik toch echt aan de zijkanten beginnen, beetje klungelig ging ik aan de slag maar op gegeven moment kreeg ik het een beetje door. Op het eind nogmaals de bovenkant bijgewerkt en zo zag die er toen uit:

De kleurtjes verstopt

Ik wilde eerst met mijn schrijfpen op de botercrème schrijven, maar ik kwam er al snel achter dat dit niet zo gemakkelijk was. Gelukkig had ik roze rolfondant liggen, deze uitgerold, een rondje uitdrukt met mijn mini springvorm en de tekst erop geschreven.

JC Poeslief is de naam van onze JaarClub, wij zijn al 4 jaar bij elkaar en Prrrrroost is onze toost. Nog wat kattenpootjes uit het resterende fondant gedrukt en deze op de zijkant geplakt en toen moest de taart nog even opstijven alvorens hij aangesneden kon worden. Ik kon niet wachten hoe die eruit zou zien aangesneden! En ook mijn clubgenoten waren heel erg benieuwd, ze vonden hem er al mooi uitzien, maar toen ik hem aansneed en het eerste puntje eruit haalde was iedereen super impressed, inclusief mijzelf. Ik kon het niet helpen om te lachen van trots, it worked out! Meteen telefoon erbij, foto's foto's! En daarna, nog steeds onder de indruk van zijn uiterlijk, zijn innerlijk geproefd en men, wat was ik blij met de toevoeging van de citroenaroma, de taart smaakte echt goed!

Ja, ik kan zeker zeggen dat dit een mission accomplished is.en dat het zijn titel 'Showstopper' zeker eer aangedaan heeft. Als je dit allemaal gelezen hebt, respect voor jou, het is nogal een verhaal. Als je van plan bent om hem zelf te maken zou ik zeggen, zeker doen! Hoe lang dit verhaal ook mag lijken, oké, het maken van de taart duurt zeker wel een paar uur, ik ben er toch wel vier à vijf uur mee bezig geweest. Maar ondanks de hoeveelheid tijd die je erin moet steken is die niet heel moeilijk om te maken. Ik ben er van overtuigd dat ook een niet ervaren bakker deze taart kan maken. Zeker als je de instructies op het pak biscuitsmix gewoon volgt en je je oven een beetje kent moet het helemaal goed komen. Dus als je indruk wil maken op je vrienden, familie kennissen, dan is deze taart zeker degene die dat gaat doen!

Citroen merengue cupcakes

Mijn huisgenootje kwam vandaag terug na een half jaar gestudeerd te hebben in Spanje. Dit is natuurlijk een reden om een 'welkom thuis baksel' te maken. Met de citroenen die al een tijdje in mijn koelkast lagen moest nu echt iets gebeuren, iedere keer zodra ik de koelkastdeur open maakte rook ik die geur en wilde ik spontaan lemoncurd of citroenkwarktaart maken. Ik besloot om citroen merengue cupcakes te maken, deze stonden al een tijdje op mijn wishlist en nu was het ideale moment om ze uit te proberen. Het recept voor de cupcakes was een ander dan dat ik normaal gebruikte, het was nog maar de vraag of ze zouden lukken. Dus gisteravond ging ik aan de slag en wonder boven wonder kwamen ze er goed uit! Meteen eentje geprobeerd natuurlijk en die smaakte heerlijk. De merengue topping liet ik voor de volgende dag, omdat ik bang was dat die anders te gummy zou worden en niet lekker. Het was de volgende ochtend nog even haasten omdat ze iets eerder kwam dan verwacht, maar het is allemaal goed gekomen. De merenguetopping was alleen te bruin voor zijn gaarheid, ik heb toch liever meer de schuimsubstantie dan deze marshmellowvorm, maar de smaak was er niet minder om. Iedereen in het huis heeft ervan genoten en het verlichtte een beetje de heimwee naar Spanje voor mijn huisgenoot, want mijn baksels had ze gemist.

fase 1

fase 2

Citroenmerengue cupcakes 
voor 12 cc

• 125 g zachte roomboter
• 150 g suiker
• 2 citroenen geraspt en het sap
• 3 eieren, losgeklopt
• 180 g zelfrijzend bakmeel
• 60 ml melk
• 3 eiwitten 
• 150 g suiker

1. Verwarm de oven voor op 175 graden
2. Mix de boter met de suiker romig. Voeg het citroenspul toe en één voor één de eieren.
3. Voeg dan beetje bij beetje het zelfrijzend bakmeel en de melk toe. Schep in de vormpjes en bak ongeveer 20 minuten totdat een sateprikker en schoon uitkomt.
4. Klop de eiwitten tot stijve pieken en voeg ondertussen de suiker toe. Spuit op de cupcakes en zet ze nogmaals ongeveer 10 min. in de oven. (Ik had ze er op 175 graden ingezet maar dan krijg je dus de marshmellow versie, ik denk als je de schuimpjes versie wil je de oventemperatuur lager moet zetten en ze er een stuk langer in moet hebben. Zodat ze echt drogen.

Die ochtend ben ik ook op pad geweest voor het 'Spektakelstuk' (of zoals ik liever zeg: 'Showstopper') van morgen. Morgenavond is het weer ouderwets clubavond met z'n zevenen en dat is echt een hele lange tijd geleden dat dat gebeurd is. Reden voor een bijzonder gebakje. Mijn doel is om een Rainbowcake te maken en dat wordt nog een hele uitdaging! Maar ik heb er vertrouwen in en als ik het weet te realiseren ga ik ook vet trots op mijzelf zijn.

Bij de Pipoo's heb ik de kleurstoffen, een eetbare schrijfpen en een mix voor biscuit gekocht. Ik wilde eigenlijk nog twee kleinere, hogere springvormen kopen maar die waren toch iets duurder dan dat ik dacht en aangezien ik al 20 euro kwijt was bij de Pipoo's besloot ik om mijn vriendin te appen met de vraag of ik haar springvorm mocht lenen. Zij heeft namelijk precies dezelfde als ik heb en als het biscuit een beetje lukt maak ik deze gewoon iets dikker zodat ik alsnog enigszins de hoogte in kan gaan met de taart. Ik heb expres mijn rijles vroeg in de ochtend gepland, 8:15, dan heb ik daarna alle tijd om aan de taart te werken. Fingers crossed dat het allemaal gaat lukken, het verslag kunnen jullie donderdag verwachten!