Wat een mooi woord voor galgje zal deze titel zijn zeg, waarschijnlijk was het handiger geweest om de titel los te schrijven. Maar het is nou eenmaal één geheel dus ik schrijf het ook als één geheel. Ik was toevallig weer een dagje bij mijn ouders en dan moet er uiteraard gebakt worden. Ik had nog twee rijpe peren in Groningen liggen en die had ik meegenomen naar mijn ouders, daar was vast wel iets mee te bakken. In de trein kwam ik met het idee om een keer een soort plaatkoek te maken, mijn ouders hebben een ouderwetse gasoven met een enorme bakplaat erin. Daar moest ik gebruik van maken! Ik vroeg me alleen wel af of ik het deeg gewoon zonder vorm op de bakplaat kon leggen, zou het dan niet gaan uitlopen en zijn vorm niet behouden? Nouja, dat zou ik me chef-kok wel vragen, eerst maar over de vulling nadenken. Dit was eigenlijk niet heel moeilijk, het toetjesdiner had mij op een idee gebracht, peren met walnoten. In mijn bakboek stond toevallig een recept voor een appelkruimplaatkoek met een kruimellaag waar walnoten in verwerkt zaten, perfect! Ik hoefde alleen maar de appels te vervangen door peer en goed het recept volgen. Ondertussen had mijn chef-kok mij duidelijk gemaakt dat een plaatkoek zonder enige steunvorm waarschijnlijk zou gaan uitlopen, dus ik moest met een ander idee komen.
S'middags gingen we eerst naar de kringloopwinkel hier op het dorp, ik wil namelijk al een tijdje heel graag van die ouderwetse weckpotten om mijn bakspullen in te bewaren, zoals bloem, zelfgemaakte vanillesuiker etc. En ze hadden daar aardig veel weckpotten, ik had ze het liefst allemaal meegenomen maar dat is zo lastig om mee te nemen naar Groningen. Ik heb mij kunnen inhouden en heb er 3 gekocht, 1 voor de bloem, 1 voor de zelfgemaakte vanillesuiker en 1 voor de 'gewone' suiker. In Groningen heb ik nog een klein weckpotje staan en hier doe ik mijn bakpoeder in, dan kan ik straks mijn eigen zelfrijzend bakmeel maken! (Ja, hier kan ik mij serieus waar op verheugen.) 'Later als ik groot ben' wil ik veel meer mooie potten hebben, zo zou ik er eigenlijk nog 1 moeten hebben voor de cacao en 1 voor de basterdsuiker en misschien 1 voor de 'kant en klare zelfrijzend bakmeel'. Maar "wie het kleine niet eert is het grote niet weert" zeggen ze altijd, dus ik begin klein en als ik dan later groot ben komt het allemaal wel op z'n pootjes terecht. In de kringloopwinkel kwam ik ook DE perfecte vorm tegen voor mijn plaatkoek, een ondiepe glazen ovenschaal, perfect voor plaatkoeken en brownies, en dat voor maar 2.50. Ernaast stonden van die ramequin bakjes voor maar 25 cent. Die zoek ik al zooooolang, ik wil dolgraag soufflés leren maken, dus heb ik er 2 meegenomen. En mijn moeder kwam nog aanlopen met een heuse tupperware schenkkan, ik had haar al verteld dat ik nog opzoek was naar een ranjakan en deze was perfect volgens haar. En ik moet haar gelijk geven, hij is heel handig en heeft levenslange garantie! Zoals mij moeder maar blijft zeggen als ik weer over de tupperware schenkkan begin. Een geslaagde middag bij de kringloopwinkel dus zo te horen. Nu ik mijn bakvorm had kon ik beginnen aan de plaatkoek!
Het recept zag er niet al te moeilijk uit, al was ik een beetje huiverig voor het deeg, mijn ervaringen met deeg uitrollen zijn nog niet geweldig, of het is te droog en barst de hele tijd, of het blijft plakken en scheurt voordat ik het in de vorm kan doen. Maar dit keer ging het verrassend goed, rustig de bodem blindgebakken en laten afkoelen, op naar de vulling. Dit zorgde voor iets meer problemen, ik moest de peren laten inkoken tot moes en laten afkoelen, maar ik weet uit ervaring hoe lang het duurt voordat moes een keer is afgekoeld en zoveel tijd had ik niet. Dus ik heb de pan laten koelen in een laagje water en in de vorm geschept, vervolgens de 'vanille vla' erover. Ik heb de vla tussen haakjes gezet omdat het geen echte vla is, het bleef ook maar heel vloeibaar en in het recept stond niet duidelijk welke consistentie het moest hebben. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen, al had ik wel last van een 'soggy bottom' zoals ze dat zo mooi zeggen in de Great British Bake Off (aanrader trouwens voor de bakliefhebbers, een tv serie op BBC2, ook terug te kijken via internet.) En de kruimellaag werd niet helemaal crispy zoals ik hem wilde hebben. Bij het proeven was de peersmaak subtiel, een beetje té subtiel naar eigen mening. Het smaakte er niet minder om, maar ik denk dat het beter kan. Dit recept is dan ook zeker voor verbetering vatbaar. Zo zou ik volgende keer misschien stoofpeertjes gebruiken en de kruimellaag wat crispier laten worden in de oven. Om de soggy bottom tegen te gaan heb ik nog niet echt goeie ideeën. De vulling minder nat maken is volgens mij haast onmogelijk als je moes moet gebruiken en vla, dus als iemand ideeën heeft hoor ik het graag! Omdat het nog best prima smaakte hierbij het recept.
Perenkruimelplaatkoek
- 150 gram bloem
- 1 el suiker
- 75 gram boter, gesmolten en afgekoeld
- 1 eierdooier
- Vet een lage vorm van 18x28 cm in en bekleed met bakpapier. Zeef de bloem en de suiker in een kom, voeg de boter, de eierdooier en 2-3 eetlepels water toe en kneed tot een bal. Rol het deeg tussen twee velletjes bakpapier uit en bekleed daarmee de bodem van de vorm. Zet 20 min. in de koelkast en verwarm de oven voor op 190 graden.
- Beleg het deeg met bakpapier en vul met een blinde bakvulling en bak 15 min. blind. Verwijder het papier en verlaag de temperatuur naar 180 graden en zet de vorm nog 5 min. in de oven. Laat afkoelen
- 3 peren (of 3 groene appels)
- 20 gram boter
- 4 el suiker
- 2 eieren
- 2 ml room (ik heb slagroom gebruikt)
- 2 tl vanille-essence
- Hak de geschilde peren in stukjes en doe met de boter, de helft van de suiker en 2 el water in een steelpan. Laat met de deksel op de pan op laag vuur 15 min. stoven. Laat zonder deksel nog 5 min. stoven tot het vocht verdampt is. Roer tot een gladde moes en laat afkoelen. Ik heb het niet tot een gladde moes geroerd maar heb er stukjes in laten zitten, ik hou ervan om nog stukjes te zien en te proeven in mijn eten.
- Klop de eieren met de room, de resterende suiker en de vanille-essence. Dit blijft een redelijk dun mengsel en kan geen kwaad. Verdeel de afgekoelde moes over het deeg en giet er het vlamengsel over. Bak 20/30 min. tot de vanillevla half gestold is.
- 60 gram bloem
- 2 el donkerbruine basterdsuiker
- 50 gram fijngehakte walnoten
- 60 gram boter, in kleine blokjes gesneden
- Meng voor de kruimellaag de bloem, suiker en de noten door elkaar en wrijf de boter erdoor tot het een kruimelig mengsel is. Strooi over de vanillevla en zet 15 min. in de oven of totdat het een crispy bovenlaag is. Laat in de vorm afkoelen en snijd in blokjes. Ze kunnen tot een week in de koelkast bewaard worden.
 |
| Het zijn helaas niet de meest mooie en duidelijke foto's |
Na drie dagen zonder werkende CV ketel verlang je gewoon naar warm, vullend eten. Ik had een cottage pie als hoofdgerecht gemaakt, deze smaakte echt goed! We hadden misschien alleen wel een beetje teveel gegeten, volgens het recept was het voor 6 personen en we hebben het met z'n drietjes opgegeten. Na het hoofdgerecht zaten we dan ook al best vol, gelukkig is er altijd een gaatje voor een toetje. Het toetje was een crumble, een appel-perzik crumble wel te verstaan. Ik had 2 jonagold appels gebruikt (deze waren toevallig in de Bonus, normaal gebruik ik altijd voor alles Elstar maar als er een andere appel in de aanbieding is neem ik die net zo graag mee) en een blik perziken. Deze in stukjes gesneden en in een ovenschaal gehusseld. Voor de extra warme smaak sensatie had ik wat custard gemaakt, dit keer uit een pakje met custardpoeder. Ik heb dit pakje toevallig nog staan van een tijd geleden toen ik nog niet wist hoe je custard moest maken. En ach, hij moet toch op, weggooien is zonde. Vlug een kruimellaag gemaakt, geen idee van de verhoudingen. Ik had gewoon wat bloem en wat boter en suiker en dat vermengd totdat ik fijne kruimels kreeg. De custard over het fruitmengsel en de kruimels als toplaag en ongeveer 40 min in de oven op 200 graden zodat de kruimellaag lekker knapperig werd. Op het eind nog wat slagroom stijf geklopt en smullen maar! Ikzelf vond de smaken echt heel goed combineren en vond het een heerlijk nagerecht. Heel simpel om te maken, kost ook bijna niks en verrukkelijk! Zeker een aanrader in deze 'barre' tijden. (Als het goed is, is de CV ketel nu eindelijk echt gemaakt, na 5 bezoekjes van verschillende monteurs, fingers crossed.)
