Damn the food waste

Vandaag ben ik speciaal naar Amsterdam afgereisd om deel te nemen aan ´Damn the food waste´. Misschien heb je er al iets van voorbij zien komen op tv, of facebook. Op het museumplein werd een lunch georganiseerd voor 5000 mensen, van voedsel dat normaal gesproken weggegooid zou worden. Puur omdat het niet de juiste vorm, gewicht of uiterlijk heeft wat een supermarkt verlangt, en wat wij weer indirect verlangen. Het is gewoon schokkend dat je van dat voedsel, en dit was alleen afkomstig van Amsterdam en omgeving, ruim 6.000 mensen kan voeden! De soep was heerlijk, ik heb nog bij een ander standje paprika-tomatensoep op, ik heb mijn nectarine geruild voor een banaan (er was een voedsel-ruilkast, je ruilde je eigen etenswaar voor iets dat iemand anders erin gelegd had door te ruilen, super leuk idee!) en ik heb echt hemelse brookjes gegeten. Koekjes gemaakt van oudbakken brood, ik heb het recept weten te bemachtigen en ik wil hem jullie niet onthouden. Ze zijn echt hemels!

Brookjes

• 140 g rietsuiker
• 200 g bruine basterdsuiker
• 225 g roomboter
• 2 eieren
• 1 tl vanille extract
• 200 g oudbakken broodkruim
• 1 tl kaneel
• 250 g havermout
• 150 g rozijnen

1. Meng boter en suiker met de mixer luchtig. Voeg de eieren 1 voor 1 toe en daarna het vanille extract. Hierna geleidelijk de broodkruim met de kaneel.
2. Schep de havermout erdoor en tenslotte de rozijntjes. 
3. Maak vormpjes met 2 kleine eetlepels.
4. Bak de koekjes 14 minuten op 180 graden in het midden van de oven.

Zelf probeer ik ook zoveel mogelijk erop te letten dat er niet teveel onnodig voedsel in mijn prullenbak beland. Zo heb ik afgelopen week twee kliekjestoetjes gemaakt. Zie hier mijn banaan, advocaat, slagroom en chocolade dessert.

En de nectarines die ik in de aanbieding bij de Lidl gekocht had waren er toch iets teveel voor mij alleen, er was er al één aan het beschimmelen, dus ze moesten op! In de eerste editie van het tijdschrift 'Sweet Bakery' stond een recept voor nectarine frangipane. Dat klonk goed! Ik was even ongerust over het feit of de AH wel bladerdeeg op rol zou verkopen en ook het amandelmeel werd lastig. Al bedacht ik me toen dat ik nog een zakje met blanke amandelen in huis had van mijn foodie penpal deze maand (over foodie penpal juni morgen een blog) en ik eindelijk een vijzel had. Wel iets arbeidsintensiever, zeker omdat de vijzel niet enorm groot is en ik het dus in vijf keer moest malen. Het werd ook niet zo fijn als amandelmeel, maar het kon ermee door. Bladerdeeg op rol uitgerold, van die vierkante lap moest ik een rondje zien te maken volgens de omschrijving, dat ging mij niet echt lukken dus het werd gewoon rechthoekig. Dit kort voorgebakken, frangipane mengsel erop uitgesmeerd, nectarines erop en nogmaals in de oven. Het zag er aardig spectaculair uit, maar ik was na het proeven ervan niet echt kapot van. Het is voor mij in deze samenstelling niet een blijvertje. Maar de nectarines waren opgekomen en daar ging het om! 

Chocopotje

Chocola doet het altijd goed als dessert, dat bewijst dit toetje maar weer. Echte chocolade liefhebbers weten dit allang en denken waarschijnlijk alleen maar; 'hou op met praten, geef me de foto's en het recept!' En daar ben ik het eigenlijk wel mee eens, want als je van chocola houdt is dit super simpel om te maken en hemels om te eten.

Chocolade-sinaasappelpotjes met slagroom en merengues
voor 3 personen

• 175 g pure chocola in stukjes
• 500 ml slagroom
• 3 eieren, gescheiden
• 1 tl sinaasappelrasp en 1 tl sinaasappelextract 
• suiker naar smaak voor de slagroom en merengues

1. Smelt de chocola met 250 ml slagroom au-bain-marie
2. Klop ondertussen de eidooiers los met de rasp en de extract. Als de chocola gesmolten is voeg je dit langzaam toe aan de eieren terwijl je continu roert. (Je wilt geen roerei) Schenk weer terug in de au-bain-marie pan en blijf roeren totdat het dikker wordt.
3. Schenk het in kleine potjes of glaasjes en zet minstens 2 uur in de koelkast om op te stijven



mini merengue


4. Als de potjes in de koelkast staan kun je de merengues bereiden van de overgebleven eiwitten. Klop 
5. deze stijf met wat suiker en spuit deze op een met bakpapier beklede bakplaat of schep hoopjes. Zet in de oven op ongeveer 130 graden voor 75 minuten. Als de oventijd klaar is laat ze dan nog 30 minuten in de oven staan met de deur dicht.
6. Voor het serveren klop je de slagroom op met suiker naar smaak, schep dit op de potjes en versier met merengues.

* Je kan de sinaasappel vervangen door allerlei andere smaken, zo zou je er koffie erdoorheen kunnen doen voor een mokkasmaak of een ander extract of nootjes. Wat je wil!

* Vul de glaasjes/potjes niet te vol want het is wel echt een machtig dessert!

* En wees niet bang dat het niet hard wordt, daar was ik eerst ook bang voor en toen was ik bang dat het keihard zou worden maar het wordt een soort hardere chocolade pasta.

Chocolade cupcakes en bananen eton mess

Zoals de titel al zegt heb ik vorige week zondag chocolade cupcakes gebakken, het idee was eigenlijk om er nog een kokos roomkaastopping op te doen. Maar deze was een beetje mislukt, volgens mij was die geschift, het smaakte in ieder geval niet aangenaam. Dus ik heb het bij basic chocolade cupcakes gemaakt, super simpel maar wel super lekker! Gewoon het basisrecept voor cupcakes gebruikt en daar ongeveer een halve eetlepel cacaopoeder aan toegevoegd en nog wat stukjes chocolade.

Het nagerecht van gisteren was ook super simpel maar het eindresultaat zeker wel goddelijk te noemen. Eton Mess, welke foodie kent het nou niet? Oorspronkelijk is het een mengsel (mess) van aardbeien, room en merengue. Maar aardbeien zijn nu nog niet te eten (veel te waterig) dus ik heb gekozen voor het alternatief met banaan. Hier heb ik dan nog een eigen touch aangegeven door de gesmolten chocola doorheen te scheppen. De merengues heb ik zelf gemaakt aangezien deze niet te krijgen zijn bij onze Albert Heijns. Ze zijn ook helemaal niet moeilijk om te maken maar het neemt nu eenmaal wat tijd in beslag. Ik heb twee eiwitten met 125 gram suiker opgeklopt en deze in hoopjes op een bakplaat verdeeld en bijna 80 minuten op 100 graden in de oven gehad.

de merengues

Banaan in plakjes, slagroom geklopt en let's go make a mess of it! Haha. Banaan op de bodem, daarbovenop de slagroom, daarover wat gesmolten chocola en dan de verkruimelde merengue en dit twee keer herhaald. Eventjes goed aanstampen om het toch iets meer een 'mess' te maken en smullen maar. En smullen hebben we gedaan! O mijn god, dit is echt een hemels geschenk! Ik moest meteen denken aan de aardbeienvariant, dat moet helemaal adembenemend zijn. Dus dat is zeker iets waar ik enorm naar uitkijk! Tot die tijd doe ik het met de bananenvariant, ik heb nog merengues over en toevallig ook nog slagroom, chocola en banaan, dus dit ga ik morgen nog een keer maken.

ijsschnitt

Mijn club had al een keer gevraagd of ik misschien een ijstaart wilde maken. Aangezien clubavond dit keer bij ons thuis was had ik besloten om mij er maar eens aan te wagen. Ik ben simpel begonnen, ten eerste omdat ik nog nooit in me leven een ijstaart gemaakt heb en ten tweede omdat mijn deel van de vriezer nog best vol zat en er niet een hele grote taart in zou passen. Gelukkig had ik al een tijdje een recept uit de Allerhande liggen voor een ijsschnitt, deze zou in een cakevorm gemaakt worden en dat zou nog wel passen in de vriezer. Het was super simpel om het te maken en met wat leuke en lekkere afwerkingen zag het er toch nog best spectaculair uit. Hij viel ook in de smaak, dus het was een win-win situatie. Ik heb een keer een ijsdessert kunnen maken en deze was nog gelukt ook! De foto's zijn niet echt mooi geworden,voornamelijk omdat de slagroom als een razende begon te lekken. Dus hier een foto uit de Allerhande zoals die eruit hoort te zien:

En nu eerst het recept en dan mijn foto, haha.

Ijsschnitt met verse bosvruchten

• 100 gram chocola
• 1 bakje frambozen of bosbessen of ander vers fruit dat je kan pureren
• 1 liter vanilleroomijs, iets ontdooid
• 1 beker bosvruchtensorbetijs (500ml)
• 1 beker slagroom (250 ml)
• 2 el suiker
• 1 el cacaopoeder

1. Smelt de chocola au-bain-marie en spreidt dit uit over een bakplaat die je bekleed hebt met bakpapier. Zet dit minstens 40 min. in de koelkast zodat het hard kan worden.
2. Schep de vanilleroomijs in de cake vorm en schep hierover het sorbetijs. Prak de vruchten en verdeel deze over het sorbetijs. Dek af met vershoudfolie en zet de vorm minstens 4 uur in de vriezer.
3.  Klop de slagroom met een mixer stijf en voeg wat suiker naar smaak toe.
4. Hou de vorm op z'n kop onder een warme kraan totdat de schnitt loslaat van de vorm.
5. Bestrijk met de slagroom en strooi er wat cacaopoeder overheen. Breek de chocola in 'schotsen' en verdeel deze over de schnitt. Eet smakelijk!

En mijn schnitt

Mississippi mud pie

En hij is lekker! Zo, dat is één ding dat zeker is! De chocola van Swiss Noir was in de aanbieding, mijn favoriete chocolademerk, dus dat werd het hoofdingrediënt voor de taart van deze week. Met chocola kan je genoeg kanten uit, deze keer had ik gekozen voor een taart die al een tijdje op mijn to-bake lijstje stond: de Mississippi mud pie. Het maken was kinderlijk eenvoudig, ik heb wel voorzichtig gedaan met het toevoegen van de gesmolten chocola bij de eieren. In het recept stond namelijk dat als de chocolade te heet was de eieren zouden stollen en tot roerei zouden eindigen, dat wilde ik natuurlijk voorkomen. Gelukkig ging alles goed, na het bakken de koelkast in en voor het serveren slagroom opgeklopt en wat geschaafde chocola eroverheen, de kind kan de was doen! Het resultaat was echt hemels! Ik kan er gewoon niks meer over zeggen, dus hierbij de foto's en het recept.

Mississippi mud pie

• 260 g bloem
• 110 g boter
• snufje zout

1. Kneed de bloem, boter en zout tot een kruimelig geheel. Voeg dan eetlepel voor eetlepel water toe totdat je een soepel deeg hebt dat niet meteen scheurt. Ik had hier ongeveer 6 eetlepels water voor nodig. Sla het plat en wikkel het in folie en leg het een half uur in de koelkast.
2.  Na dat halfuur rol je het uit totdat het je vorm van ongeveer 23 cm beslaat. Zet het weer voor ongeveer 30 min. in de koelkast. 
3. Verwarm de oven voor op 170 graden. Bekleed de vorm met bakpapier en blinde bakvulling en zet 10 min. in de oven. Na 10 minuten verwijder je de blinde bakvulling en laat je hem nog 10 minuten in de oven.

• 150 g pure chocolade, in stukjes
• 50 g boter
• 2 el golden syrup/rietsuikersiroop. Ik heb gewone schenkstroop gebruikt
• 6 eieren
• 300 g lichtbruine basterdsuiker
• 1 tl vanille extract

1. Doe de chocola met de boter en de stroop in een vuurvaste schaal en verwarm deze au-bain-marie. Laat staan totdat de inhoud gesmolten is en haal hem van het vuur en laat afkoelen.
2. Mix de eieren met de suiker en vanille tot alles goed vermengd is. Als de chocola niet meer gloeiend heet is (dus dat je gewoon je vinger erin kan steken zonder hem heel snel er weer uit te willen trekken) voeg je deze bij de eieren en mix je het met een mixer tot een gladde massa.
3. Schenk deze massa in de bodem en zet hem voor ongeveer 40 min in de oven op 170 graden. Check na 30 minuten of de bovenkant niet verbrand, dek hem anders af met wat aluminiumfolie.
4. De vulling moet stevig zijn en niet TE wobbelig, wel een beetje.
5. Laat hem afkoelen en zet hem daarna afgedekt minstens 1 uur in de koelkast of tot de volgende dag.
6. Voor het serveren klop je de slagroom stijf met wat suiker en spatel je dit over de taart. Strooi er wat geschaafde chocola, vlokken of cacaopoeder overheen. 

Advocaattaart

Het laatste baksel van dit weekend, een advocaattaart! Hoe kom je daar nou bij, zal je denken, dat is toch een drankje dat oude vrouwtjes oplepelen met een beetje slagroom. Inderdaad, maar wist je dat je er ook über lekkere taarten mee kan maken? Ik heb net een stukje op en zit nog na te genieten, wat een hemelse taart is dat zeg! Kost bijna geen moeite, hoeft niet in de oven, je moet alleen wel een enorme portie geduld hebben omdat die toch bijna 24 uur in de koelkast moet staan. Gelukkig moest ik werken gisteravond en heb ik hem vlug daarvoor gemaakt en de volgende dag toen ik wakker werd kon ik hem eigenlijk al aansnijden. Maar advocaattaart als ontbijt is misschien iets teveel van het goede, dus heb ik het als lunch genomen. *zelfvoldane glimlach* Ik vind dit zeker een taart om aan te raden, misschien niet aan mensen die aan hun lijn denken want gezond is die zeker niet te noemen. Het is puur boter, suiker, advocaat, lange vingers en slagroom wat je aan het eten bent, maar lekker is het wel! De stukjes heb ik dan ook expres wat kleiner gesneden, de taart in vieren en dan ieder kwart weer in drieën. Anders is het echt teveel. Vanavond bij de thee nog een stukje en dan neem ik morgen misschien nog een kwart mee en laat ik een kwart thuis achter. Als je gewoon even wilt genieten, maak dan zeker deze taart want hij is heerlijk!

Advocaattaart

• 250 g roomboter op kamertemperatuur
• 250 gram basterdsuiker
• 1 zakje vanillesuiker
• halve fles advocaat
• 2 pakken lange vingers
• 2 kopjes sterke koffie (ik had oplosespresso genomen)
• 250 ml slagroom
• cacaopoeder/chocoladevlokken als decoratie

1. Bereid je springvorm voor, leg wat bakpapier op de bodem zodat hij niet gaat vastkleven.
2. Mix de boter met suiker romig. Voeg vervolgens de advocaat toe.
3. Doop de lange vingers in de koffie met de gladde kant en leg de besuikerde kant op de bodem. Zorg dat je hele springvorm bedekt is.
4. Schept vervolgens je advocaatmengsel erop en maak dit glad.
5. Leg hier weer een laagje koekjes op en daarna weer het advocaatmengsel. Eindig met een kleine kring lange vingers. Zet de vorm 24 uur in de koelkast, OF totdat die opgesteven is.
6. Klop de slagroom op, voeg nog wat suiker naar smaak toe en bedek de bovenkant ermee. Bestuif de taart met wat cacaopoeder of sprinkel er wat vlokken over.

heerlijke warme appelperzikcrumble

Na drie dagen zonder werkende CV ketel verlang je gewoon naar warm, vullend eten. Ik had een cottage pie als hoofdgerecht gemaakt, deze smaakte echt goed! We hadden misschien alleen wel een beetje teveel gegeten, volgens het recept was het voor 6 personen en we hebben het met z'n drietjes opgegeten. Na het hoofdgerecht zaten we dan ook al best vol, gelukkig is er altijd een gaatje voor een toetje. Het toetje was een crumble, een appel-perzik crumble wel te verstaan. Ik had 2 jonagold appels gebruikt (deze waren toevallig in de Bonus, normaal gebruik ik altijd voor alles Elstar maar als er een andere appel in de aanbieding is neem ik die net zo graag mee) en een blik perziken. Deze in stukjes gesneden en in een ovenschaal gehusseld. Voor de extra warme smaak sensatie had ik wat custard gemaakt, dit keer uit een pakje met custardpoeder. Ik heb dit pakje toevallig nog staan van een tijd geleden toen ik nog niet wist hoe je custard moest maken. En ach, hij moet toch op, weggooien is zonde. Vlug een kruimellaag gemaakt, geen idee van de verhoudingen. Ik had gewoon wat bloem en wat boter en suiker en dat vermengd totdat ik fijne kruimels kreeg. De custard over het fruitmengsel en de kruimels als toplaag en ongeveer 40 min in de oven op 200 graden zodat de kruimellaag lekker knapperig werd. Op het eind nog wat slagroom stijf geklopt en smullen maar! Ikzelf vond de smaken echt heel goed combineren en vond het een heerlijk nagerecht. Heel simpel om te maken, kost ook bijna niks en verrukkelijk! Zeker een aanrader in deze 'barre' tijden. (Als het goed is, is de CV ketel nu eindelijk echt gemaakt, na 5 bezoekjes van verschillende monteurs, fingers crossed.)

Banoffeetaart

Deze taart stond al een tijdje op mijn lijstje en deze woensdag is die dan eindelijk gebakken. De grootste zorg die ik had was het kruimeldeeg, ik en deeg zijn nog niet echt goede vrienden. Zeker kruimeldeeg waarin alleen puur boter, bloem en water verwerkt zit, is nog niet echt mijn favoriet. Het gaat vaak al mis bij het maken van het deeg, het wil maar niet soepel en samenhangend worden waardoor ik het te lang bewerk, de boter warm wordt en het één grote bende wordt. Tweede probleem is dan vaak dat de bodem verschrompeld in de oven en dat kon ik deze keer echt niet hebben. Maar wonder boven wonder ging het deze keer goed! Het deeg werd al snel soepel en eenmaal in de oven bleef de rand overeind. Ik had zowaar een goede bodem bereid! Toen moest de toffeesaus nog, na mijn deceptie met de sticky date pudding, was ik enigszins huiverig. Maar dit keer werd er een methode gebruikt die mij bekend voorkwam, gecondenseerde melk met basterdsuiker verwarmen, continu blijven roeren totdat je een dikke karamelsaus had. Dit ging helemaal goed, totdat ik het in de koelkast zette om af te koelen. Misschien raden jullie het al, maar de saus was keihard geworden en ik moest het volgens het recept in de vorm 'schenken'. Mijn noodoplossing was om een beetje melk erbij te gooien en het weer opnieuw te verwarmen. Voor dat moment was het een goed idee, maar nu een dag later, blijkt de saus uit de taart te vloeien in plaats van dat die stevig blijft. Dus misschien moet ik de volgende keer de saus gewoon op kamertemperatuur laten afkoelen en in de vorm schenken en niet in de koelkast zoals het recept zegt. 
   De bananen zorgden ook voor wat problemen want ik bedacht me opeens dat bananen bruin/zwart worden als ze in aanraking komen met zuurstof en al helemaal als je ze in de koelkast legt. Maar de slagroom die erbovenop kwam moest wel in de koelkast bewaard worden, hoe ging deze taart dan in hemelsnaam lukken? Ik heb de banaanschijfjes besprenkelt met citroensap en op hoop van zegen op de taart gelegd, als het niet zo werken dan tja, moest de taart maar weg. De slagroom ondertussen opgeklopt met wat vanillesuiker en als finishing touch nog wat cacaopoeder eroverheen gestrooid. Een heerlijke taart, alleen voor mij en me huisgenoot. Faal! Mijn clubgenoten lieten het afweten en dus had ik een hele taart, 26 cm doorsnee voor twee personen. Mijn huisgenoot en ik hebben een stukje op, zij neemt vanavond nog twee stukjes mee naar haar vriend en ik neem de andere helft van de taart vandaag mee naar de eigenaren van mijn bijrijdpaard. Gelukkig komt een taart altijd wel op. De taart zelf smaakte echt heerlijk! De combinatie van karamel en banaan en room is overheerlijk, zeker een aanrader! Ik had wat klopfix door de slagroom gedaan omdat de taart dus nog een dag in de koelkast zou verblijven en het ziet er nog goed uit. Alleen de stukjes banaan die nu aan de 'open kant' zitten van de taart zijn een beetje verkleurd, maar de rest lijkt nog zijn kleur behouden te hebben. Hopelijk blijft die nog goed tot vanavond. Hierbij het recept voor deze klassieker die toch zeker iedereen een keer geprobeerd moet hebben!

Banoffeetaart

Kruimeldeeg

• 375 gram bloem
• 1/2 tl zout
• 150 g ongezouten boter, koud
• 6-8 eetlepels ijswater (ik heb de kraan gewoon even laten lopen en dat water gebruikt)

1. Meng de bloem en het zout en wrijf de boter erdoorheen. Doe dit snel, de boter moet koud blijven.
2. Voeg langzaam ijswater toe totdat je een glad en soepel deeg hebt. Maak dit plat en leg minstens 30 min in de koelkast.
3. Rol het deeg uit tot een lap van ongeveer 3 mm dik en bekleed de vorm ermee. Zet de vorm weer 30 min. in de koelkast.
4. Bak de bodem blind voor ongeveer 25 min, op 175 graden

Vulling

• een blikje gecondenseerde melk (ongeveer 400 gram)
• 70 gram lichtbruine/donkerbruine basterdsuiker
• 3 grote rijpe bananen
• 250 ml slagroom
• vanillesuiker

1. Meng in een steelpan op middelhoog vuur de melk en de suiker. Blijf constant roeren totdat je er een dikke karamelsaus ontstaat. Neem de saus van het vuur en laat afkoelen. Schenk als het afgekoeld is in de vorm.
2. Pel de banaan en snijdt deze in plakjes, besprenkel ze met wat citroensap en leg ze op de karamelsaus.
3. Klop de slagroom met een zakje vanillesuiker en klopfix als de taart niet meteen opgaat tot stijve pieken. Lepel de slagroom over de banaan. Strooi er desgewenst een beetje cacaopoeder overheen en zet in de koelkast totdat je het serveert.

Appelkruimeltaart

Met enige vertraging presenteer ik jullie dan toch eindelijk mijn blog van woensdag taartjesdag. Voor clubavond heb ik woensdag een traditionele appelkruimeltaart gemaakt. De appels waren heel toevallig in de bonus en ik wilde mij al een tijd weer wagen aan een appeltaart zonder pakje. Ik moet bekennen dat ik nog maar weinig appeltaarten zonder pakje gemaakt heb, meestal heb ik een pakje van Granny´s appeltaarten gemaakt en vroeger uiteraard die van Koopmans. Ik heb een aantal keren een poging gedaan tot het maken van een appeltaart zonder pakje maar deze smaakten toch beduidend minder als die uit het pakje. Ze lijken zo simpel, maar appeltaarten zijn tricky dingen hoor. Dit keer heb ik gebruikt gemaakt van een recept uit mijn laatste aangeschafte bakboek, het recept zag er heerlijk uit en niet al te moeilijk, dit zou te doen moeten zijn. Het werd geen traditionele appeltaart waar je met een echt deeg werkt die je in de vorm moet drukken. Het werd een enigszins vloeibaar deeg wat je in de vorm moest schenken, gelukkig had ik hier al ervaring mee door de Granny´s appeltaartmix. Er ging eigenlijk weinig mis tijdens het voorbereiden, pas bij het uit de vorm halen van de taart sloeg het noodlot toe. Ik dacht dat de taart had losgelaten van de vorm, ik kon het zien. Maar blijkbaar zat de onderkant nog een beetje vast en zo heb ik hem kapot ´getrokken´ als het waren. Ondanks dat die er grotesk uitzag smaakte die goed. Mijn eerste echte, zonder pakjes gemaakte en gelukte appeltaart! Hierbij het recept en de foto.

Appelkruimeltaart

• 4 grote, zoete appels in blokjes (ik heb elstar gebruikt omdat die in de bonus waren)
• 1 el citroensap
• 60 gram ongezouten boter
• 2 el suiker
• 1 tl geraspte citroenschil
• 150 gram ongezouten, zachte boter
• 150 gram lichtbruine basterdsuiker
• 1 tl vanille-extract
• 2 grote eieren
• 100 gram gemalen amandelen (amandelmeel, verkrijgbaar bij biowinkels en reformwinkels)
• 200 gram zelfrijzend bakmeel
• 1/2 tl bakpoeder
• 1 el melk of yoghurt

Kruimellaag

• 100 gram bloem
• 75 gram koude boter
• 50 gram rietsuiker of lichtbruine basterdsuiker

1. Verwarm de oven voor op 180 graden en vet een springvorm van 20 cm in en bekleed met boter. (Ik heb hem gemaakt met mijn springvorm die beduidend groter is dan 20 cm, dit werkt ook prima maar hij wordt dan minder hoog en misschien moet je de baktijd verkorten omdat die sneller gaar zal zijn. Checken dus!)
2. Schil de appels en snij ze in stukjes, besprenkel ze met citroensap tegen het verkleuren. Verhit de boter in een grote koekenpan op middelhoog vuur. Voeg de appels en citroenschil toe en bak ze in 5-10 min. zacht. 
3. Klop in een kom met een mixer de boter, basterdsuiker en vanille licht en luchtig. Voeg de eieren 1 voor 1 toe en klop het mengsel kort. Roer er het amandelmeel doorheen. Spatel het bakmeel, bakpoeder en melk/yoghurt doorheen. Roer de appels erdoor en schep het beslag in de vorm. (Ik had waarschijnlijk iets teveel boter gebruikt bij het zacht maken van de appels, ik heb dus eerst wat vocht weggegooid voordat ik het bij het deeg gedaan heb. Dit om te voorkomen dat het deeg te nat zou worden. Het werd alsnog relatief nat, maar ik wist dat dat wel goed zou komen.)
4. Maak de kruimellaag. Gooi alles in een keukenmachine als je deze hebt en voilá, kruimels. Als je zoals ik geen keukenmachine hebt meng je alles met je handen totdat je een kruimelig deeg hebt. Strooi de kruimels gelijkmatig over het beslag.
5. Bak de taart 45-60 min. tot hij mooi gerezen en goudbruin is. Laat hem 10 min rusten en haal dan voorzichtig (!) de vorm los. Serveer de taart met slagroom.

hij ziet er misschien niet al te mooi uit, maar smaken deed die wel!

Het is ondertussen ook alweer weekend en als je naar buiten kijkt krijgt iedere bakliefhebber spontaan zin om in de keuken aan de slag te gaan. Het is ondertussen echt herfst geworden en wat is er nou leuker en lekkerder dan lekker warm binnen  te bakken en s'avonds op de bank, in een fleecekleed gewikkeld met een kop thee en een goed boek het gemaakte op te eten? Dat dacht ik. Ik wil dit weekend mijn soufflé bakjes gaan uitproberen en wel te verstaan met een chocoladesoufflé. Ik ga er stiekem eigenlijk al een beetje vanuit dat ze zullen mislukken, maar als ze lukken, dan ga ik zó gelukkig zijn. En misschien ga ik nog wat cupcakes maken, misschien speculaascupcakes of misschien een ander soort. Ik heb nog alle spullen in huis voor een 'Australische cake' (recept uit de Allerhande die mij wel bevallen is) misschien dat ik ze in het klein ga maken en er wat cupcakes van maak. Maar dat zie ik morgen en/of zondag wel weer.

Taart Numero Uno!

Gister was het dan zo ver, de eerste taart moest gebakken worden voor clubavond. Ik had al een paar dagen zitten nadenken wat ik dan precies zou willen maken, zoals in de vorige blog al vertelt is wilde ik graag iets met de laatste aardbeien doen. Aardbeien en chocolade, dat was waar ik mee wilde werken. Uiteindelijk heb ik besloten om een ´simpel´ biscuit te maken, (simpel tussen haakjes want zo simpel is het dus helemaal niet) deze in lagen te snijden; één à twee naar gelang mijn zelfvertrouwen. Deze lagen te vullen met een zelfgemaakte aardbeienmousse en de taart zou worden afgedekt met een laag ganache en verse aardbeien met slagroom. Nou, moest lukken dacht ik!
       Ten eerste, biscuit maken is dus helemaal niet zo makkelijk. Ik had braaf de zes eieren zeven minuten gemixt met de handmixer en toen beetje bij beetje de suiker toegevoegd. Maar toen kwam het moeilijkste gedeelte, de bloem moest er zo soepel en snel mogelijk doorheen worden geschept. Het moest persee met een metalen lepel en het mocht vooral niet te lang duren omdat dan de luchtigheid van de eieren zou instorten. Ten eerste had ik geen metalen lepel, dus heb ik de pannenlikker gebruikt en ten tweede was ik dus niet zo snel en soepel met de bloem er doorheen scheppen. Iedere keer als ik dacht dat het goed gemengd was kwam er weer een klont bloem naar boven. Nouja, liever een wat zwaardere biscuit dan klonten opgehoopte bloem in me taart. Alles netjes in me bakblik gegoten en op hoop van zegen in de oven gezet. Gelukkig begon die te rijzen, maar helaas niet zo hoog als ik wilde, dus dat werd een beetje improviseren.
      De vulling; aardbeienmousse had ik van te voren gemaakt, dit was heel simpel. 250 gram aardbeien pureren met citroensap en suiker. Daarna gelatine erdoorheen mengen en in de koelkast zetten. Na een halfuurtje er stijfgeklopte slagroom doorheen en terug de koelkast in tot gebruik. Helaas werd de mousse niet zo dik en stevig als ik gehoopt had, daar moet ik dus ook nog wat anders op vinden. Gedurende de tijd dat het biscuit in de oven stond had ik de ganache gedaan. Dit is echt zo simpel en zo verrukkelijk! 300 gram pure chocolade in kleine stukjes gehakt, slagroom tegen de kook brengen en over de chocolade gieten. Beetje roeren en laten afkoelen, that's it. Tijdens het afkoelproces heb ik er samen met me huisgenoot een paar aardbeien ingedoopt; mini chocoladefondue! Haha.
      Toen werd het tijd voor het in elkaar zetten van de taart, het biscuit was genoeg afgekoeld en kon gesneden worden. Omdat die nou zo hoog gerezen was als ik wilde kon ik er maar één laag in snijden. Niet dat ik dat heel erg vond, twee lagen is misschien nog iets te hoog gegrepen. Die ene laag snijden was al lastig genoeg maar wonder boven wonder ging die nog aardig recht. Ik heel enthousiast de aardbeienmousse er tussen gesmeerd, pas later bedenkend dat het met snijden wel eens onhandig kon zijn omdat het er tussenuit zou knijpen. Ach ja, het zou wel omhult worden door mijn ganachelaag! Helaas, ook dit was toch iets moeilijker dan gedacht. In het recept stond dat je het er zo overheen zou moeten kunnen gieten, helaas was mijn ganache schijnbaar iets teveel afgekoeld en was het een wat dikkere vloeistof geworden. Ach, maakt niet uit, dacht ik. Dan werk ik het wel netjes met me paletmes over en om de taart. Ja, juist ja. Dit was in principe een heel goed idee, als ik dan ook goed met een paletmes kon omgaan. De zijkanten werden dus een zooitje, de aardbeienmousse kwam er soms uitzetten en mengde weer met de ganache. Ik heb de bovenkant netjes afgewerkt en de zijkanten laten zitten. De bovenkant vervolgens vol gegooid met aardbeien en slagroom om de aandacht naar de bovenkant van de taart te trekken en niet naar de zijkanten en dat was aardig gelukt al zeg ik het zelf.
      Uiteindelijk draait het allemaal om de smaak natuurlijk en hier waren mijn clubgenoten enthousiast over, vooral de aardbeienmousse viel in de smaak. Het biscuit was eigenlijk voor het mooie en lekkere iets te zwaar, maar dat had ik van te voren al bedacht. Al met al, de kop is eraf! En ik heb gemerkt dat ik nog goed moet oefenen met taartenbakken en dat vind ik helemáál niet erg!

Het recept

Biscuit

• 75 gram bloem
• 150 gram zelfrijzend bakmeel
• 6 eieren
• 225 gram suiker

Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een springvorm met een doorsnede van 24 cm in en bekleed de bodem met bakpapier. Bestrooi de vorm met wat bloem en schud het teveel eruit. Zeef de beiden soorten bloem samen drie keer op een velletje bakpapier. Klop de eieren in een grote kom 7 minuten met de mixer tot het mengsel dik en licht is. Klop er beetje bij beetje de suiker door. Spatel met een grote metalen lepel snel en voorzichtig de bloem en 2 eetlepels kokend water door het mengsel. Schep het beslag in de vorm en bak 40-50 minuten tot de taart goudbruin is en van de kant van de vorm loslaat. Laat de taart 10 minuten in de vorm rusten en stort op een rooster om af te koelen. Snijd de taart horizontaal doormidden in het aantal lagen wat je wilt hebben.

Aardbeienmousse

• 250 gram verse aardbeien
• 3 blaadjes gelatine
• 2 dl slagroom
• sap van een halve citroen
• 100 gram fijne kristalsuiker

Pureer de aardbeien met de citroensap en de suiker. Week de gelatineblaadjes in water ongeveer 5 minuten en knijp ze daarna uit. Verwarm ze daarna in de pan totdat ze opgelost zijn, laat enigszins afkoelen en roer door de puree. Zet dit ongeveer een half uurtje in de koelkast. Klop de slagroom heel stijf, voeg eventueel een zakje klopfix toe en spatel het door de mousse. Zet in de koelkast tot verder gebruik.

Ganache

• 300 gram chocolade (puur, melk of wit)
• 300 ml slagroom (125 ml als je witte chocolade gebruikt)

Hak de chocolade in kleine stukjes. Verhit de slagroom in een pannetje en breng het net aan de kook. Giet het over de chocolade en roer totdat alle chocolade egaal gesmolten is. Laat afkoelen en giet het over de taart heen. Je kan het ook romiger en dikker kloppen met de mixer en dan kan je het echt afwerken met een spatel. (Als je daar dus handig mee bent.)