Citroencake met maanzaad

Sinds gisteren ben ik verkouden geworden en proef ik sinds vandaag weinig meer. Gisteren besloot ik daarom nog iets nieuws te bakken toen ik nog kon proeven en dit blijkt nu een verstandige keuze te zijn geweest. Het werd een cake die al lang op mijn verlanglijstje stond om te maken, een combinatie waar ik Jamie Oliver al vaak over had horen praten. De lemon and poppyseed cake! (Zie in het Engels klinkt het toch weer veel leuker.) Ik wist dat ik nog ergens een recept ervan had liggen en deze bleek in het Hummingbird bakboek te staan. Toen ik het recept doorlas kreeg ik wel een klein beetje me twijfels, de hoeveelheid bloem was echt immens groot en ook van de hoeveelheid suiker kreeg ik spontaan kiespijn. Enige aanpassingen waren dus van te voren al gemaakt, omdat ik geen bloem meer in huis had maar wel zelfrijzend bakmeel verminderde ik de hoeveelheid meel en ook de suiker werd verminderd.

In het recept stond al dat bij de eerste paar stappen het er geschift uit kon zien. Dit deed het ook echt, het zag er niet smakelijk uit. Een grijze smurrie waar wat plasjes melk in te zien waren, maar vlug dat meel erbij! De hoeveelheid deed mij nog steeds twijfelen en mijn handmixer kreeg meer en meer problemen met het mixen. Maar ik durfde niet meer aanpassingen te maken aan het recept dus ik bleef gestaag doorgaan. Op het eind moesten er nog vier eiwitten doorheen gespateld worden. Ik weet niet precies hoe zij dat voor ogen hadden, want spatelen was onmogelijk door dikke consistentie, het werd meer hardhandig hakken en roeren en op hoop van zegen in de vorm duwen. Er was teveel beslag, dat zag ik op dat moment ook wel, maar eigenwijs zoals ik was propte ik alles erin. Na tien minuten vond er een mini vulkaanuitbarsting in mijn oven plaats, als ik toch niet zo eigenwijs was. Het recept schreef 40 minuten voor maar dit leek mij wel heel weinig uit ervaring met tulbandcakes, uiteindelijk heeft die er bijna dik een uur ingestaan. Het uit de vorm krijgen was nog even tricky, maar met wat geduld liet de prachtig los en had ik voor het eerst in me leven een citroen maanzaad cake gemaakt! De smaak liet niks te wensen over, alleen de consistentie van de cake was ik niet geheel tevreden over. Hij had iets smeuïger gemogen van mij, dus toch minder meel de volgende keer.

Citroen-maanzaadcake

• `125 g roomboter op kamertemperatuur
• 300 g suiker
• geraspte schil van 2 citroenen
• 25 g maanzaad
• 250 ml melk
• 500 g zelfrijzend bakmeel (origineel zegt 560 g bloem)
• 4 eiwitten

1. Verwarm de oven voor op 175 graden en vet een tulbandvorm of andere vorm goed in.
2. Doe de boter, suiker, citroenschil en maanzaad in een kom en mix tot alles goed vermengd is. Voeg geleidelijk de melk toe en blijf kloppen tot het opgenomen is. Het is goed mogelijk dat je mengsel er geschift uitziet maar dit komt allemaal goed.
3. Zeef in drie delen het meel bij de botermassa en mix goed. Dit kan op het eind wat moeizaam gaan door de dikke consistentie. Blijf kloppen tot alles goed vermengd is.
4. Klop in een vetvrije kom de vier eiwitten stijf en spatel deze door het deeg. Schep in de vorm en bak in 50-60 minuten gaar.
5. Laat kort afkoelen in de vorm en stort hem daarna, voorzichtig!, op een rooster om af te koelen

Recept geglazuurde tulband met witte chocola en peer

Hier de link naar de cake waar het allemaal om draait. http://www.mijnzoetebesluit.blogspot.nl/2012/11/geglazuurde-tulband-met-witte-chocolade.html

Tulband

• 125 gram witte chocolade, grof gehakt
• 225 g bloem
• 1,5 tl bakpoeder
• snufje zout
• 125 g ongezouten roomboter, zacht
• 100 g suiker
• 3 grote eieren, gesplitst
• 125 ml melk
• 1 peer in plakjes

glazuur

• 125 g poedersuiker
• 70 g ongezouten boter
• 1 halve reep witte chocola geraspt

1. Verwarm de oven voor op 170 graden. Vet een tulbandvorm lichtjes in.
2. Smelt de chocolade au-bain-marie en zet apart
3. Meng in een kom de bloem, bakpoeder en zout. Klop in een andere kom de boter en suiker met een mixer romig. Voeg de dooiers 1 voor 1 toe en klop kort na elke toevoeging. 
4. Mix dan nu de droge ingrediënten met de 'natte' ingrediënten, de gesmolten chocola en de melk, dit alles om en om.
5. Klop in een andere kom de eiwitten stijf en spatel deze door het beslag. Schep de helft van het beslag in de tulband. Leg de plakjes peer erop. Schep de rest van het beslag erop.
6. Bak de cake ongeveer 40 min totdat hij gaar is. Laat de cake 10 minuten in de vorm afkoelen. (Dit is heel belangrijk, de cake zal krimpen en zal dus makkelijker uit de vorm komen. Stort je hem meteen vanuit de oven op een rooster bestaat er een grote kans dat die er niet heel zal uitkomen. En dit zal zonde zijn van de tulbandcake).
7. Maak het glazuur, meng de poedersuiker met de boter en 2/3 el warm water. Smeer de botercrème over de afgekoelde cake. (Hij moet echt afgekoeld zijn, anders smelt de botercrème onder je vingers, zoals bij mij het geval was. Ik had echt haast, dus het ziet er niet heel netjes uit, maar uiteindelijk met de geraspte chocola zag het er toch nog wel leuk uit.) Strooi er daarna de geraspte chocola overheen. 

Geglazuurde tulband met witte chocolade en peer

Ik had nog een heleboel peren over van de perenfrangipane, dus dat werd het hoofdingrediënt voor de taart van clubavond. Ik wist al meteen welke taart ik wilde maken omdat ik er al eerder mijn oog op had laten vallen. Het was een geglazuurde tulband met witte chocolade en peer, dit klonk echt goddelijk! En ik kon mijn tulbandvorm weer in gebruik nemen, jippie! Het was wel een beetje een haastklusje want ik moest de hele dag werken van 9 tot 17 en om 19 uur zou clubavond beginnen. Dus ik was meteen begonnen na me werk, gelukkig was het niet een al te moeilijk recept. Het moeilijkste was nog wel de eiwitten opkloppen, maar dit was binnen 2 minuten gepiept doordat ik wat citroensap in de kom gespoten had. Zelfs het erdoorheen spatelen van de eiwitten ging aardig soepel, alles in de vorm gegoten en in de oven gezet. Na 15 minuten was het al een gedrocht geworden, door zowel het bakpoeder als de eiwitten ging de cake aardig de hoogte in. Het was ook weer even afwachten met het uit de vorm halen, maar die 10 minuten laten rusten is wel echt een must! Hierdoor krimpt de cake een beetje en laat die los van de rand, dan is het alleen nog maar een kwestie van op z'n kop zetten en laten afkoelen op een rooster. Ondertussen had ik de botercrème gemaakt, eigenlijk moest er gesmolten chocolade doorheen maar daar had ik geen tijd voor. Dus had ik de chocolade geraspt en die over de taart gestrooid nadat ik de botercrème had aangebracht. Helaas was ik dus een beetje in tijdnood en smolt de botercrème erg vlug van de taart af. Gelukkig zorgde de geraspte chocolade nog voor een leuke presentatie.

      Mijn clubgenoten vonden hem lekker, ikzelf ook wel maar ik vond hem nou niet erg spectaculair of speciaal. Ik had er stiekem toch wel iets meer van verwacht. Hij smaakt voor de rest prima, niks op aan te merken, hij was lekker luchtig en goeie structuur. Maar op de één of andere manier had ik er gewoon méér van verwacht. Het recept laat even op zich wachten omdat ik bij mijn ouders ben en mijn bakboeken niet bij de hand heb.  Maar hierbij alvast wel de foto's.

het lijkt wel een soort gletsjer ^^

Chocoladesoufflé liefde

Ik had in mijn leven nog nooit een chocoladesoufflé gegeten, ik kan het me na vanavond niet voorstellen hoe ik ooit zonder heb kunnen leven. Toen ik het eerste hapje nam hoorde ik bij wijze van spreken engeltjes zingen en lichtte de kamer op. Oké, dit is misschien iets te overdreven maar het smaakte echt hemels!
     Uiteraard was de soufflé niet perfect, zo was die niet vloeibaar van binnen en had die ook hoger kunnen rijzen. MAAR, hij stortte niet in toen ik de oven opendeed en hij smaakte dus echt hemels, voor een eerste keer soufflés maken zeg ik: mission accomplished. Ik had zo mijn vraagtekens bij de bereiding, toen de chocolade gesmolten was en ik de twee eierdooiers toevoegde werd het opeens wel een heel stevig mengsel, niet vloeibaar meer. Misschien was de cognac die in het recept stond, maar die ik eruit gelaten had (ik drink geen cognac en ga ook niet een hele fles kopen voor die 2 druppels) toch van belang geweest. Eiwitten kloppen is ook nog een hele opgave bij mij, ze werden dit keer redelijk snel stijf. Ik had het trucje toegepast door met de binnenkant van een halve citroen door de kom heen te gaan zodat hij vetvrij zou worden. Maar toen kwam het lastigste gedeelte, ze moesten door het chocolademengsel geklopt worden. En volgens mij was het de bedoeling dat die mengsel enigszins vloeibaar moest zijn waardoor het erdoorheen werken van de eiwitten niet zo'n probleem zou zijn. Ik heb het iets 'ruiger' moeten aanpakken, waardoor ik al doorhad dat ik de lucht die ik net in de eiwitten had geklopt, er ook weer enigszins uitsloeg. Nouja, op hoop van zegen heb ik ze in de oven gezet. Ik heb als een klein kindje 14 minuten voor de oven gezeten om te zien hoe dit wonderbaarlijke dessert zich ontwikkelde. Na vijf minuten zat ik al mooie titels voor deze blog te bedenken; 'soufflé 1 tamara 0, soufflédisaster' en ga zo maar verder. Het wilde maar niet rijzen en ik was bang dat ik geen toetje zou hebben. Maar opeens begon die een beetje op te bollen en hij ging steeds een beetje hoger. Na 14 minuten haalde ik ze eruit en waren ze iets boven het bakje gekomen, wel zat er in de bovenkant een scheur. Dus ik pakte zo snel als ik kon mijn camera om fotos te maken voordat de boel zou instorten. Maar het duurde nog wel even voordat ze gekrompen waren tot cakejes formaat. Uiteraard was ik benieuwd of die een vloeibare binnenkant zou hebben dus ik stak er een lepel in, helaas kwam deze er droog uit. Ik nam een hap en was al snel mijn teleurstelling te boven, dit was hemels! Hij was nog langer niet droog, waarschijnlijk als ik hem er 2-3 minuten eerder had uitgehaald, dat ik een vloeibare binnenkant had gehad. Maar nu smaakte die smuïg en licht en zalig! Ik was blij en ook toch wel een beetje trots, ik heb het toch maar gedaan, een chocoladesoufflé gemaakt!

Chocoladesoufflé
voor 2 soufflés

• 75 gram pure chocolade, in blokjes
• 12.5 ml cognac (heb ik eruit gelaten want ik had het niet in huis)
• 3 el suiker
• 2 eierdooiers, op kamertemperatuur, losgeklopt
• 3 eiwitten, op kamertemperatuur
• slagroom, stijfgeklopt om erbij te serveren

1. Verwarm de oven voor op 190 graden. Vet twee ramequins in met boter, beboter de randen verticaal, dit helpt het rijsproces. Bestrooi de binnenkant met suiker en schud het teveel eruit.
2. Smelt de boter au-bain-marie met de cognac en 1.5 el suiker. Neem de kom van het vuur en roer de eierdooiers met een houten lepel door de chocolade.
3. klop met een mixer de eiwitten schuimig en voeg langzaam 2 el suiker toe. Mix tot er stijve pieken ontstaan. Roer een derde van de eiwitten door de chocolade; spatel de rest er luchtig door.
4. Schenk het beslag in de vormen. Tik ermee tegen/op het aanrecht om eventuele luchtbellen te verwijderen. Zet de vormen op een bakplaat of rooster in de oven.
5. Bak de soufflés 10-15 minuten tot ze mooi gerezen zijn. Open onder geen beding de oven, dan zullen ze instorten! Zet ze op aparte bordjes en serveer met wat slagroom. Serveer ze meteen want zodra ze afkoelen zakken ze in.

Deze soufflé is trouwens glutenvrij! Zelf heb ik geen last van glutenallergie maar voor de mensen die hier wel last van hebben kunnen dit gerecht met een gerust hart eten.

ze zakken snel in, maar de smaak blijft gelukkig hetzelfde

de binnenkant, niet vloeibaar maar wel smuïg!