Recept geglazuurde tulband met witte chocola en peer

Hier de link naar de cake waar het allemaal om draait. http://www.mijnzoetebesluit.blogspot.nl/2012/11/geglazuurde-tulband-met-witte-chocolade.html

Tulband

• 125 gram witte chocolade, grof gehakt
• 225 g bloem
• 1,5 tl bakpoeder
• snufje zout
• 125 g ongezouten roomboter, zacht
• 100 g suiker
• 3 grote eieren, gesplitst
• 125 ml melk
• 1 peer in plakjes

glazuur

• 125 g poedersuiker
• 70 g ongezouten boter
• 1 halve reep witte chocola geraspt

1. Verwarm de oven voor op 170 graden. Vet een tulbandvorm lichtjes in.
2. Smelt de chocolade au-bain-marie en zet apart
3. Meng in een kom de bloem, bakpoeder en zout. Klop in een andere kom de boter en suiker met een mixer romig. Voeg de dooiers 1 voor 1 toe en klop kort na elke toevoeging. 
4. Mix dan nu de droge ingrediënten met de 'natte' ingrediënten, de gesmolten chocola en de melk, dit alles om en om.
5. Klop in een andere kom de eiwitten stijf en spatel deze door het beslag. Schep de helft van het beslag in de tulband. Leg de plakjes peer erop. Schep de rest van het beslag erop.
6. Bak de cake ongeveer 40 min totdat hij gaar is. Laat de cake 10 minuten in de vorm afkoelen. (Dit is heel belangrijk, de cake zal krimpen en zal dus makkelijker uit de vorm komen. Stort je hem meteen vanuit de oven op een rooster bestaat er een grote kans dat die er niet heel zal uitkomen. En dit zal zonde zijn van de tulbandcake).
7. Maak het glazuur, meng de poedersuiker met de boter en 2/3 el warm water. Smeer de botercrème over de afgekoelde cake. (Hij moet echt afgekoeld zijn, anders smelt de botercrème onder je vingers, zoals bij mij het geval was. Ik had echt haast, dus het ziet er niet heel netjes uit, maar uiteindelijk met de geraspte chocola zag het er toch nog wel leuk uit.) Strooi er daarna de geraspte chocola overheen. 

Geglazuurde tulband met witte chocolade en peer

Ik had nog een heleboel peren over van de perenfrangipane, dus dat werd het hoofdingrediënt voor de taart van clubavond. Ik wist al meteen welke taart ik wilde maken omdat ik er al eerder mijn oog op had laten vallen. Het was een geglazuurde tulband met witte chocolade en peer, dit klonk echt goddelijk! En ik kon mijn tulbandvorm weer in gebruik nemen, jippie! Het was wel een beetje een haastklusje want ik moest de hele dag werken van 9 tot 17 en om 19 uur zou clubavond beginnen. Dus ik was meteen begonnen na me werk, gelukkig was het niet een al te moeilijk recept. Het moeilijkste was nog wel de eiwitten opkloppen, maar dit was binnen 2 minuten gepiept doordat ik wat citroensap in de kom gespoten had. Zelfs het erdoorheen spatelen van de eiwitten ging aardig soepel, alles in de vorm gegoten en in de oven gezet. Na 15 minuten was het al een gedrocht geworden, door zowel het bakpoeder als de eiwitten ging de cake aardig de hoogte in. Het was ook weer even afwachten met het uit de vorm halen, maar die 10 minuten laten rusten is wel echt een must! Hierdoor krimpt de cake een beetje en laat die los van de rand, dan is het alleen nog maar een kwestie van op z'n kop zetten en laten afkoelen op een rooster. Ondertussen had ik de botercrème gemaakt, eigenlijk moest er gesmolten chocolade doorheen maar daar had ik geen tijd voor. Dus had ik de chocolade geraspt en die over de taart gestrooid nadat ik de botercrème had aangebracht. Helaas was ik dus een beetje in tijdnood en smolt de botercrème erg vlug van de taart af. Gelukkig zorgde de geraspte chocolade nog voor een leuke presentatie.

      Mijn clubgenoten vonden hem lekker, ikzelf ook wel maar ik vond hem nou niet erg spectaculair of speciaal. Ik had er stiekem toch wel iets meer van verwacht. Hij smaakt voor de rest prima, niks op aan te merken, hij was lekker luchtig en goeie structuur. Maar op de één of andere manier had ik er gewoon méér van verwacht. Het recept laat even op zich wachten omdat ik bij mijn ouders ben en mijn bakboeken niet bij de hand heb.  Maar hierbij alvast wel de foto's.

het lijkt wel een soort gletsjer ^^

Perenfrangipane

Dit weekend hebben we het 21 diner gevierd van een clubgenoot, dit houdt in dat wanneer je 21 wordt je een feest bij je ouders geeft inclusief een diner. Dit om zo je clubgenoot beter te leren kennen, want nu kan er immers inside information van de ouders vergaard worden en ben je op de plek waar iemand een deel van zijn leven heeft gewoond. Dit feestje vroeg natuurlijk om een taart, eerst gevraagd of de ouders het goed vonden. Voor hetzelfde geldt hadden zij al een taart geregeld, maar nee, ze vonden het een heel leuk idee! Ojeej, nu kwam er toch wel enige druk op te staan, een boterkoek werd nu wel iets te gewoontjes. Dus ik mijn bakboeken ingedoken opzoek naar een taart die niet al TE moeilijk was, maar er wel gaaf uitzag en die een autorit van 2 uur zou overleven. Het feestje vond namelijk in Nijmegen plaats en tja, dan vallen er opeens al een hoop taarten af, zoals zuiveltaarten, taarten met botercrème etc. Gelukkig vond ik al snel een goed recept voor een taart die er toch best mooi uitzag, het was de perenfrangipane. Op de markt peren gehaald, de fruitman had mij doyenne du comice aangesmeerd, deze zouden steviger blijven als de conference en ja, deze waren al rijp! Nou, doe er dan maar 5. Maar toen ze eenmaal thuis lagen was ik er niet op gerust dat ze echt rijp waren, ze voelden keihard aan en of het moest een hele bijzondere peer zijn die rijp was als die hard was. Maar mij is geleerd dat een peer moet meegeven aan het steeltje en dat deden deze zeker niet. Dus vlug nog langs de AH om wat echt rijpe peren te halen en ik was zo blij dat ik dat gedaan had. Ik had eerst de marktperen doormidden gesneden, ik nam en hap, en het smaakt totaal nergens naar. Gelukkig had ik dus mijn conference peren nog en op de oude peren kon ik mooi het waaierpatroon oefenen. Dit zag er moeilijker uit dan dat het daadwerkelijk was, ook weer een meevaller. Het deeg maken ging ook zeer goed en ook de vulling was niet al te moeilijk. Het enige puntje waar ik me zorgen om maakte was of die in het midden wel gaar was. Het voelde nogal zacht aan, maar de buitenkant begon al donkerbruin te kleuren. Om geen risico te lopen op verbranding hem uit de oven gehaald en laten afkoelen. Desnoods konden we altijd de puntjes van de taart afsnijden.
     De taart heeft met gemak de autorit overleefd en ik kreeg al meteen complimenten toen ik hem in de keuken neerzette. Het 21 diner was echt een geslaagd feestje, heerlijk gegeten, heerlijke sfeer, gewoon een leuke dag! Ik zat wel echt bom en bomvol na die 5 gangen, maar alles heeft heerlijk gesmaakt. De taart viel ook enorm in de smaak, een clubgenootje dacht dat die misschien wel heel machtig zou zijn. Maar dat viel haar alles mee, dus allemaal happy costumers. Hierbij het recept voor deze heerlijke taart:

Perenfrangipane

zoete deegbodem

• 200 g bloem
• snufje zout
• 50 g poedersuiker
• 125 g koude boter in blokjes
• 1 eierdooier
• 1-2 el water

1. Meng de bloem, zout en poedersuiker. Wrijf de blokjes boter er met je vingertoppen doorheen totdat er een kruimelig deeg ontstaat. Voeg de dooier toe en kneed licht totdat er een stevig deeg ontstaat. Voeg net zoveel water toe totdat er een soepel deeg ontstaat. Na 1 el was mijn deeg al veel te plakkerig dus ik heb er weer wat bloem bijgedaan. Je moet dus echt op gevoel water toevoegen en desnoods weer wat bloem. Sla het deeg plat, wikkel het in huishoudfolie en leg 30 min in de koelkast.
2. Verwarm de oven voor op 200 graden en vet een pastei/vlaaivorm met losse bodem van 23 cm in.
3. Rol het deeg uit, zodat die de vorm bekleed en nog 2 cm eroverheen hangt. Druk de rand en bodem stevig aan en zorg dat de bodem 3-5 mm dik is. Knijp de randen bij elkaar, zodat het deeg 3 mm boven de rand uit komt. Prik met een vork gaatjes in de bodem en zet hem weer 30 min in de koelkast.
4. Bedek het deeg met bakpapier en blinde bakvulling en bak ongeveer 10 minuten. Verwijder dit alles en bak nog 5-10 minuten totdat de bodem lichtbruin en droog is.
5. Zet de bodem 30 min in de koelkast en verlaag de oventemperatuur naar 180 graden.

Vulling

• 90 g zachte boter
• 100 g lichtbruine basterdsuiker
• 1/2 tl amandelextract
• 2 eieren, losgeklopt
• 100 g gemalen amandelen (te koop bij natuur-reform winkels)
• 2 el zelfrijzend bakmeel
• 4 el pruimenjam
• 2 stevige, rijpe peren

1. Klop de boter, suiker en amandelextract met een mixer tot een glad en romig mengsel. Klop de eieren er 1 voor 1 door en daarna de gemalen amandelen en het zelfrijzend bakmeel.
2. Strijk de pruimenjam over de bodem en schenk de vulling erop. Strijk het glad met een paletmes.
3. Schil, halveer de peer en halveer hem nog een keer en snij er een waaiervorm in. Leg deze op de vulling en bak de taart 35-40 min tot de vulling stevig en goudbruin is.

glazuur

• 2 el abrikozenjam
• 1 el citroensap

1. verwarm op een laag vuur de jam met het sap totdat de jam vloeibaar is. Dit duurt ongeveer 2 minuutjes. Bestrijk de warme taart ermee. Laat de taart 10 minuten staan en haal hem dan uit de vorm. 

Voordat die de oven inging

En hoe die er uiteindelijk uitzag

Perenkruimelplaatkoek

Wat een mooi woord voor galgje zal deze titel zijn zeg, waarschijnlijk was het handiger geweest om de titel los te schrijven. Maar het is nou eenmaal één geheel dus ik schrijf het ook als één geheel. Ik was toevallig weer een dagje bij mijn ouders en dan moet er uiteraard gebakt worden. Ik had nog twee rijpe peren in Groningen liggen en die had ik meegenomen naar mijn ouders, daar was vast wel iets mee te bakken. In de trein kwam ik met het idee om een keer een soort plaatkoek te maken, mijn ouders hebben een ouderwetse gasoven met een enorme bakplaat erin. Daar moest ik gebruik van maken! Ik vroeg me alleen wel af of ik het deeg gewoon zonder vorm op de bakplaat kon leggen, zou het dan niet gaan uitlopen en zijn vorm niet behouden? Nouja, dat zou ik me chef-kok wel vragen, eerst maar over de vulling nadenken. Dit was eigenlijk niet heel moeilijk, het toetjesdiner had mij op een idee gebracht, peren met walnoten. In mijn bakboek stond toevallig een recept voor een appelkruimplaatkoek met een kruimellaag waar walnoten in verwerkt zaten, perfect! Ik hoefde alleen maar de appels te vervangen door peer en goed het recept volgen. Ondertussen had mijn chef-kok mij duidelijk gemaakt dat een plaatkoek zonder enige steunvorm waarschijnlijk zou gaan uitlopen, dus ik moest met een ander idee komen.
     S'middags gingen we eerst naar de kringloopwinkel hier op het dorp, ik wil namelijk al een tijdje heel graag van die ouderwetse weckpotten om mijn bakspullen in te bewaren, zoals bloem, zelfgemaakte vanillesuiker etc. En ze hadden daar aardig veel weckpotten, ik had ze het liefst allemaal meegenomen maar dat is zo lastig om mee te nemen naar Groningen. Ik heb mij kunnen inhouden en heb er 3 gekocht, 1 voor de bloem, 1 voor de zelfgemaakte vanillesuiker en 1 voor de 'gewone' suiker. In Groningen heb ik nog een klein weckpotje staan en hier doe ik mijn bakpoeder in, dan kan ik straks mijn eigen zelfrijzend bakmeel maken! (Ja, hier kan ik mij serieus waar op verheugen.) 'Later als ik groot ben' wil ik veel meer mooie potten hebben, zo zou ik er eigenlijk nog 1 moeten hebben voor de cacao en 1 voor de basterdsuiker en misschien 1 voor de 'kant en klare zelfrijzend bakmeel'. Maar "wie het kleine niet eert is het grote niet weert" zeggen ze altijd, dus ik begin klein en als ik dan later groot ben komt het allemaal wel op z'n pootjes terecht. In de kringloopwinkel kwam ik ook DE perfecte vorm tegen voor mijn plaatkoek, een ondiepe glazen ovenschaal, perfect voor plaatkoeken en brownies, en dat voor maar 2.50. Ernaast stonden  van die ramequin bakjes voor maar 25 cent. Die zoek ik al zooooolang, ik wil dolgraag soufflés leren maken, dus heb ik er 2 meegenomen. En mijn moeder kwam nog aanlopen met een heuse tupperware schenkkan, ik had haar al verteld dat ik nog opzoek was naar een ranjakan en deze was perfect volgens haar. En ik moet haar gelijk geven, hij is heel handig en heeft levenslange garantie! Zoals mij moeder maar blijft zeggen als ik weer over de tupperware schenkkan begin. Een geslaagde middag bij de kringloopwinkel dus zo te horen. Nu ik mijn bakvorm had kon ik beginnen aan de plaatkoek!
     Het recept zag er niet al te moeilijk uit, al was ik een beetje huiverig voor het deeg, mijn ervaringen met deeg uitrollen zijn nog niet geweldig, of het is te droog en barst de hele tijd, of het blijft plakken en scheurt voordat ik het in de vorm kan doen. Maar dit keer ging het verrassend goed, rustig de bodem blindgebakken  en laten afkoelen, op naar de vulling. Dit zorgde voor iets meer problemen, ik moest de peren laten inkoken tot moes en laten afkoelen, maar ik weet uit ervaring hoe lang het duurt voordat moes een keer is afgekoeld en zoveel tijd had ik niet. Dus ik heb de pan laten koelen in een laagje water en in de vorm geschept, vervolgens de 'vanille vla' erover. Ik heb de vla tussen haakjes gezet omdat het geen echte vla is, het bleef ook maar heel vloeibaar en in het recept stond niet duidelijk welke consistentie het moest hebben. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen, al had ik wel last van een 'soggy bottom' zoals ze dat zo mooi zeggen in de Great British Bake Off (aanrader trouwens voor de bakliefhebbers, een tv serie op BBC2, ook terug te kijken via internet.) En de kruimellaag werd niet helemaal crispy zoals ik hem wilde hebben. Bij het proeven was de peersmaak subtiel, een beetje té subtiel naar eigen mening. Het smaakte er niet minder om, maar ik denk dat het beter kan. Dit recept is dan ook zeker voor verbetering vatbaar. Zo zou ik volgende keer misschien stoofpeertjes gebruiken en de kruimellaag wat crispier laten worden in de oven. Om de soggy bottom tegen te gaan heb ik nog niet echt goeie ideeën. De vulling minder nat maken is volgens mij haast onmogelijk als je moes moet gebruiken en vla, dus als iemand ideeën heeft hoor ik het graag! Omdat het nog best prima smaakte hierbij het recept.

Perenkruimelplaatkoek

• 150 gram bloem
• 1 el suiker
• 75 gram boter, gesmolten en afgekoeld
• 1 eierdooier

1. Vet een lage vorm van 18x28 cm in en bekleed met bakpapier. Zeef de bloem en de suiker in een kom, voeg de boter, de eierdooier en 2-3 eetlepels water toe en kneed tot een bal. Rol het deeg tussen twee velletjes bakpapier uit en bekleed daarmee de bodem van de vorm. Zet 20 min. in de koelkast en verwarm de oven voor op 190 graden.
2. Beleg het deeg met bakpapier en vul met een blinde bakvulling en bak 15 min. blind. Verwijder het papier en verlaag de temperatuur naar 180 graden en zet de vorm nog 5 min. in de oven. Laat afkoelen

• 3 peren (of 3 groene appels)
• 20 gram boter
• 4 el suiker
• 2 eieren
• 2 ml room (ik heb slagroom gebruikt)
• 2 tl vanille-essence

1. Hak de geschilde peren in stukjes en doe met de boter, de helft van de suiker en 2 el water in een steelpan. Laat met de deksel op de pan op laag vuur 15 min. stoven. Laat zonder deksel nog 5 min. stoven tot het vocht verdampt is. Roer tot een gladde moes en laat afkoelen. Ik heb het niet tot een gladde moes geroerd maar heb er stukjes in laten zitten, ik hou ervan om nog stukjes te zien en te proeven in mijn eten.
2. Klop de eieren met de room, de resterende suiker en de vanille-essence. Dit blijft een redelijk dun mengsel en kan geen kwaad. Verdeel de afgekoelde moes over het deeg en giet er het vlamengsel over. Bak 20/30 min. tot de vanillevla half gestold is.

• 60 gram bloem
• 2 el donkerbruine basterdsuiker
• 50 gram fijngehakte walnoten
• 60 gram boter, in kleine blokjes gesneden

1. Meng voor de kruimellaag de bloem, suiker en de noten door elkaar en wrijf de boter erdoor tot het een kruimelig mengsel is. Strooi over de vanillevla en zet 15 min. in de oven of totdat het een crispy bovenlaag is. Laat in de vorm afkoelen en snijd in blokjes. Ze kunnen tot een week in de koelkast bewaard worden.

Het zijn helaas niet de meest mooie en duidelijke foto's