Pagina's

Posts tonen met het label botercrème. Alle posts tonen
Posts tonen met het label botercrème. Alle posts tonen

vrijdag 21 februari 2014

BC #3 Peanutbutter jelly time

Het derde baksel van mijn Baking Challenge was een cupcake, een hele bijzondere cupcake. Hij stond in het hoofdstuk 'klassiekers' en ik had er wel vaker van gehoord maar het leek mij niet heel erg lekker. Maar ik was een challenge begonnen, dan kon deze uitdaging er ook nog wel bij. Ik heb het hier over de pindakaas cupcakes met jam. Eerst naar de winkel om pindakaas met stukjes te halen, normaal heb ik de gladde pindakaas maar in dit recept stond nadrukkelijk vermeld dat met de stukjes het lekkerst zou zijn. Het recept was voor 18 cupcakes, ik had het gehalveerd en nog kwam ik op 10 cupcakes uit. Gelukkig klopten de verhoudingen verder wel, ik heb ondertussen een basisrecept voor cupcakes maar die was toch wel anders dan dit recept. Maar hij rees mooi en werd mooi bruin, top! Laten afkoelen de topping gemaakt, een pindakaasglazuur, ook hier was ik in het begin niet van overtuigd. Maar door de poedersuiker en boter werd de crème mooi zacht en zat er geen overheersende pindakaas smaak aan. De helft van de cupcakes uitgehold om ze te vullen met een theelepel aardbeienjam, ik deed de helft omdat ik ook graag wilde weten hoe ze zonder jam zouden smaken. Erg lekker kan ik je vertellen, maar met jam is die nog lekkerder! Glazuur erop, een kleine dot jam zodat ik de gevulde cupcakes kon onderscheiden van de niet gevulde en proeven maar! Goh, dat is nog eigenlijk best lekker! Of ik ze de stempel 'klassieker' waard vind ben ik nog niet helemaal over uit. Ze zijn best lekker, maar ze kunnen denk nog lekkerder. Iets smeuïger, volgende keer misschien net twee minuten korter in de oven. Maar ze zijn zeker het proberen waard!

Pindakaas jam cupcakes
voor 10 stuks

Cupcakes

  • 115 g zachte roomboter
  • 115 g zelfrijzend bakmeel
  • 115 g suiker
  • 2 eieren
  • 130 g pindakaas met nootjes

botercrème
  • 65 g pindakaas met nootjes
  • 60 g zachte roomboter
  • 1 tl vanille-essence
  • 200 g poedersuiker
  • 1 el melk
  1. Verwarm de oven voor op 175 graden
  2. Mix de boter met het meel, suiker en eieren tot een glad beslag. Roer de pindakaas erdoorheen tot het goed vermengd is. Schep in de vormpjes en bak in 22 minuten gaar. 
  3. Voor het glazuur klop je de pindakaas met de boter en vanille licht en romig. Klop de gezeefde poedersuiker en melk er voorzichtig doorheen tot je een glad mengsel hebt. 
  4. Als de cakejes zijn afgekoeld snij je er met een mesje een stukje uit de boven- en binnenkant en vult deze met een theelepel jam. Verdeel de crème erover en zet er nog een dotje jam op. 

woensdag 16 oktober 2013

Regenboogtaart en preirotsjes

Al een paar weken geleden heb ik mij weer eens gewaagd aan hartige cupcakes.  Aangezien de prei toen in de aanbieding was bij de Lidl besloot ik daar iets mee te doen. De combi was eigenlijk snel bedacht, prei, ham, kerrie, top! Ik gebruikte het recept van prei-champingonmuffins uit het Hummingbird bakboek maar verving dus de champignons door ham en voegde er zelf kerrie aan toe. Terwijl ik het beslag maakte bleef het best dik en voegde ik beetje bij beetje meer melk toe. Maar dit resulteerde er in, (hartstikke dom natuurlijk achteraf) dat de verhoudingen niet meer klopte en ik nogal aparte muffins kreeg. Ze waren niet zo mooi 'ontploft' en ook de structuur was wat anders. Muffins of cupcakes kon ik ze niet echt meer noemen, dus besloot ik voor rotsjes te gaan, want daar leken ze toch nog wel het meest op. Qua smaak waren ze nog prima, ik heb ze alle zes in me eentje opgegeten als ontbijt, bij de lunch of gewoon als tussendoortje.  Maar ik moet toch echt even opzoek naar een ander recept om ze ook een beetje presenteerbaar te maken voor andere mensen.


Want presentatie is een belangrijk element als je dingen maakt voor andere mensen! Want jaaa, dat doe ik ook wel eens! Zo vroeg een vriendin mij twee weken geleden of ik misschien de regenboogtaart nog een keer wilde maken voor de verjaardag van haar tweelingbroertje en zusje. Ze zou de onkosten dekken plus een extraatje, nou daar zei ik geen nee tegen! Ik had tenslotte toch al alle kleurstoffen in huis. Zaterdagmiddag ging ik ermee aan de slag, ik dacht een beetje in tijdnood te komen doordat het flyeren s'ochtends een beetje uitliep en ik om half 7 s'avonds alweer moest werken. Dus ik begon haastig met het beslag, de mixer had het er maar zwaar mee, hij maakte maar vreemde geluiden maar hij heeft het volgehouden! Toch denk ik dat het tijd wordt voor een nieuwe handmixer. Toen het beslag af was kon ik mij weer uitleven met de kleurstoffen, het blijft gewoon leuk!

Je wordt toch spontaan vrolijk van al die kleurtjes
Het scheelde echt enorm dat ik hem al een keer eerder gemaakt had, daardoor wist ik precies welke hoeveelheden ik nodig was en oventijd, dus eigenlijk gingen de zes lagen nog best vlot! Ik besloot hem zondagochtend af te werken omdat de botercrème anders nog wel eens ranzig zou kunnen worden. Dus zondagochtend half 10 ging de wekker en had ik een lekkere ochtendgymnastiek met botercrème maken en het versieren van de taart. Ik word er steeds handiger in met dat afwerken met botercrème, al is er nog steeds ruimte voor verbetering. Om half 1 werd de taart opgehaald door de vriendin en was het afwachten wat ze ervan vonden. De volgende dag kreeg ik te horen dat die in de smaak gevallen was en dat iedereen mij complimenteerde met de taart. Nou, dat is nog eens mooi om te horen toch!



Morgen komen er twee vriendinnen uit, het uitgelezen moment om weer eens iets te bakken. (Ik bak echt veel te weinig op het moment, volgende week gaat daar verandering in komen. Dan ga ik woensdag naar mijn ouders tot zaterdag en dan ben ik toch zeker van plan iedere dag wel iets te bakken. Dus verwacht volgende week regelmatig blogs!) Nu maar eens bedenken wat ik morgen zal gaan maken.

zaterdag 14 september 2013

Mokka chocolade taartje

Afgelopen woensdagavond was er weer eens clubavond en ik had aangeboden het toetje te verzorgen. Op de dag zelf had ik daar al een beetje spijt van gekregen, ik had namelijk van 11 tot 17 college en was behoorlijk gaar aan het eind. Tijdens de colleges begon het denkproces, wat had ik nog in huis en wat kon ik er van maken. Ik had namelijk totaal geen zin om nog langs de supermarkt te moeten. Een pak biscuitmix was er nog wel, uiteraard was er nog chocola, tevens ligt er standaard een pakje roomboter in de koeling. Wat espressosticks, hm daar kon ik wel mokka-extract van maken. Chocola fijngehakt door de biscuitmix, botercrème mengen met het mokka-extract. Biscuit door de midden, vullen met de mokkacrème, afsmeren met die zelfde crème en het mokka chocoladetaartje was geboren!


Het maken ging ook allemaal super snel, chocola fijngehakt met
mijn chefsmes waardoor het maar een minuutje duurde. Met de handmixer de biscuitmix in elkaar gezet, de chocola erdoorheen gespateld en 25 minuten in de oven op 200 graden. Terwijl de cake aan het bakken was begon ik aan de mokkacrème. Een espressostick aangemaakt met wat kokend water, dit met vier theelepels suiker in een steelpannetje op het vuur gezet en laten inkoken totdat het gereduceerd was tot een stroperige consistentie. De botercrème gemaakt door het restantje roomboter dat ik nog had te mixen met poedersuiker. Normaal gesproken zijn hier strike verhoudingen voor, maar ik heb het een beetje op gevoel en smaak gedaan dit keer. Het mokka-extract erbij gevoegd en nog even kort mixen, nog wat extra poedersuiker om de bitterheid weg te halen en klaar! Het biscuit was mooi gerezen en had ik een half uur laten afkoelen op een rooster. Een groot broodmes erbij en een poging gedaan tot het recht doorsnijden, wat uiteraard een beetje faalde. Botercrème erover gesmeerd, laag biscuit er weer op en de bovenkant afgesmeerd met het restant crème. Voor de finishing touch nog wat geschaafde chocola erover en goh, hij zag er nog best leuk uit! En dit allemaal in een uurtje, dan zou je je kunnen afvragen of die nog wel smaakte. En dat deed die! Mokka en chocola zijn altijd goeie combi's, de biscuitmix had zijn werk gedaan en was lekker licht en luchtig. Het taartje is helemaal opgegaan met z'n drietjes.


donderdag 4 juli 2013

Rainbowcake

Waarschuwing: dit is een heel lang verhaal, heb je geen intentie tot deze taart maken zou ik zeggen, stick to the pictures. Ben je toch benieuwd hoe ik het allemaal voor elkaar gekregen heb, tja, dan moet je toch ook de lettertjes hieronder gaan lezen.

Gisterochtend was het dan zover, de regenboogtaart. Ik wilde niks aan het lot overlaten en begon met alle spulletjes klaar te zetten en alles correct af te wegen. Ik knipte zeven cirkels uit bakpapier voor in de springvormen en legde deze klaar, een klontje boter om de rand van de springvorm mee in te vetten was ook present. De biscuitmix van Funmix zei dat voor een springvorm van 25 cm, je 330 gram biscuitmix nodig was, 5 eieren en 33 ml water. Dit deed ik in mijn kom en pakte de handmixer, de timer op me mobiel op 7 minuten (zolang moest ik de eerste keer mixen), stoel erbij om op te zitten en mixen op de hoogste stand en mixen maar!

tomtiedom

Het had een best wel rare consistentie, heel dikkig, maar heel glanzend. Echt smaken vond ik het niet, hopelijk werd die lekkerder als die gebakken was. De timer ging af en ik zette de mixer op de laagste stand mixte nog eens 3 minuten. (Echt waar, een Kitchenaid gaat zoo welkom zijn bij dit soort taarten!) Ik deed eerst een testrondje om te kijken hoeveel en hoe lang die erin moest. Ik begon met het afwegen van 250 ml beslag en goot dit in de voorbereidde springvorm. Oven op 175 graden, 12 minuten en daar begon het ijsberen voor de oven. Na 12 minuten was hij gaar, maar niet enorm gerezen, voor het echie zou ik 300 ml gebruiken en dan 15 minuten erin. Helaas haalde ik uit mijn beslag maar drie lagen en was ik verplicht nogmaals 10 minuten een lamme arm met de mixer te kweken. De eerste kleurstoffen gingen door het beslag, wat een 'magisch' moment is dat zeg, het ene moment is het wit met een klodder ondefinieerbare gel en na goed roeren heb je opeens paars, blauw, groen beslag!

Magie in een schaaltje

De eerste laag ging in de oven en terwijl deze in de oven zat bereidde ik de andere springvorm voor, voor de volgende laag. Dus nieuw bakpapiertje erin, de ring even schoongemaakt en weer ingevet en de blauwe laag erin. De paarse laag was klaar, deze sneed ik los van de kant (op sommige punten had die al losgelaten, maar niet overal, en om scheuren te voorkomen heb ik een mesje gebruikt.) en legde ik op een rooster om verder af te koelen. De groene laag in de oven geschoven en de vorige springvorm weer schoongemaakt en voorbereid voor de volgende laag. Toen dit klaar was bereidde ik de nieuwe portie beslag en woog ik ook hier van 3 bakjes met 300 ml van af en voegde ik kleurstoffen toe. Na ongeveer anderhalf uur waren alle lagen klaar en lagen de laatste paar af te koelen. Ondertussen was het 13 uur, lunchtijd!

De zes lagen, klaar om te stapelen
Na de lunch maakte ik de botercrème, ik had besloten er wat citroenaroma doorheen te mixen om de taart een beetje fris accent te geven en de botercrème minder heftig te maken. Dit was wel nodig want voor de botercrème heb ik een halve kilo roomboter en bijna ook een halve kilo poedersuiker gebruikt. Boter in blokjes in een kom, de poedersuiker door een zeef erbij, wat druppels water en citroenaroma en mixen maar! Ik was zo verstandig om het eerst een beetje met een vork door elkaar te prakken in plaats van meteen de mixer erin te zetten. Wat je krijgt als je dit laatste doet is een soort spookfeestje creëren, alles gaat onder de poedersuiker zitten. Het citroenaroma deed echt wonderen, het was lekker fris geworden!

De calorieënbom
Nu was het tijd voor het meest gevreesde onderdeel, het in elkaar zetten van de taart. Ik ben niet zo'n enorme held in het afsmeren en decoreren van taarten, vooral die zijkanten en bovenkant mooi glad krijgen is nog niet mijn sterkste punt, maar we gingen er het beste van maken! De bodem van een springvorm gepakt en daar de eerste laag, paars, op zijn kop opgelegd en het bakpapier wat nu bovenop zat, er voorzichtig afgehaald. Deze laag besmeerd met wat botercrème, het was nog even uitzoeken hoeveel er precies op moest, ik wilde het ook niet te machtig maken maar ik wilde wel dat je het nog een beetje zag als je het aansneed. Hier bovenop kwam de blauwe laag op zijn kop en weer peuterde ik het bakpapier eraf en besmeerde ik deze met botercrème. Zo ging ik door tot ik de laatste laag erop gelegd had en tadaa


Nu het afsmeren met de botercrème, ik had niet super veel botercrème meer over, dus ik moest een beetje slim en voorzichtig afsmeren. Ik begon met de bovenkant omdat ik gewoon nooit zo goed weet hoe ik de zijkanten moet aanpakken en daarom maar begin met de bovenkant. Al snel kwam ik erachter dat het best lastig afsmeren was zonder draaien taartplateau, maar hé! We hebben een draaiend plateau in de oven staan, waarom zou dit niet werken op het aanrecht? Hop, dat ding op het aanrecht gezet en jawel hoor, het werkte! De bovenkant was klaar en nu moest ik toch echt aan de zijkanten beginnen, beetje klungelig ging ik aan de slag maar op gegeven moment kreeg ik het een beetje door. Op het eind nogmaals de bovenkant bijgewerkt en zo zag die er toen uit:

De kleurtjes verstopt

Ik wilde eerst met mijn schrijfpen op de botercrème schrijven, maar ik kwam er al snel achter dat dit niet zo gemakkelijk was. Gelukkig had ik roze rolfondant liggen, deze uitgerold, een rondje uitdrukt met mijn mini springvorm en de tekst erop geschreven.


JC Poeslief is de naam van onze JaarClub, wij zijn al 4 jaar bij elkaar en Prrrrroost is onze toost. Nog wat kattenpootjes uit het resterende fondant gedrukt en deze op de zijkant geplakt en toen moest de taart nog even opstijven alvorens hij aangesneden kon worden. Ik kon niet wachten hoe die eruit zou zien aangesneden! En ook mijn clubgenoten waren heel erg benieuwd, ze vonden hem er al mooi uitzien, maar toen ik hem aansneed en het eerste puntje eruit haalde was iedereen super impressed, inclusief mijzelf. Ik kon het niet helpen om te lachen van trots, it worked out! Meteen telefoon erbij, foto's foto's! En daarna, nog steeds onder de indruk van zijn uiterlijk, zijn innerlijk geproefd en men, wat was ik blij met de toevoeging van de citroenaroma, de taart smaakte echt goed!





Ja, ik kan zeker zeggen dat dit een mission accomplished is.en dat het zijn titel 'Showstopper' zeker eer aangedaan heeft. Als je dit allemaal gelezen hebt, respect voor jou, het is nogal een verhaal. Als je van plan bent om hem zelf te maken zou ik zeggen, zeker doen! Hoe lang dit verhaal ook mag lijken, oké, het maken van de taart duurt zeker wel een paar uur, ik ben er toch wel vier à vijf uur mee bezig geweest. Maar ondanks de hoeveelheid tijd die je erin moet steken is die niet heel moeilijk om te maken. Ik ben er van overtuigd dat ook een niet ervaren bakker deze taart kan maken. Zeker als je de instructies op het pak biscuitsmix gewoon volgt en je je oven een beetje kent moet het helemaal goed komen. Dus als je indruk wil maken op je vrienden, familie kennissen, dan is deze taart zeker degene die dat gaat doen!

vrijdag 28 december 2012

Kerstbaksels

Kerst is helaas ondertussen als twee dagen geleden, ik zit al weer vol in het ´normale´ leven. Wel continu met het nummer 'Why couldn't it be Christmass every day?" in mijn hoofd. Maar oké, gelukkig hebben we de herinneringen nog. Mijn kerst was heel gezellig en leuk, hopelijk die van jullie ook. Bij Kerst hoort natuurlijk eten, veel eten! Dinsdags heb ik cupcakes en koekjes gebakken en woensdag was ik aan de beurt voor het Kerstdiner. Ik heb gezorgd voor een Franse uiensoep met een geroosterd stokbroodje met gruyere kaas. Als hoofdgerecht was er Boeuf Bourguignon met gekookte en gebakken aardappeltjes, rode kool, sperzieboontjes en zelfgemaakte appelcompote. Voor dessert had ik een clafoutis, nog nooit eerder gemaakt maar wel met een goed gevoel in de oven geschoven. Afgezien van een paar timingsfoutjes was het echt heerlijk, gezellig en leuk! De clafoutis was super simpel om te maken en na 50 minuutjes in de oven was die ook goed gaar. Wat poedersuiker erover gestrooid, bolletje vanille ijs ernaast en smullen maar! Ook de koekjes waren weer goed gelukt, ditmaal had ik vanillekoekjes en citroenkoekjes. De cupcakes waren niet helemaal naar mijn zin, mijn spuitskills zijn nog op niveau beginner. Dus de kerstboompjes werden niet helemaal zoals ik wilde, maar met de groene kleurstof erdoorheen en de eetbare zilveren balletjes leek het in de verte toch wel op een kerstboom, haha. En Kerst was nog niet afgelopen of ik werd al gevraagd om voor oudjaarsdag drie taarten te bakken. Mijn clubgenootje is jarig op 31 december en zij wilde graag taart hebben voor haar visite en ze vroeg mij. Daar zeg ik geen nee tegen! Het worden drie verschillende taarten, een appeltaart, perenfrangipane en de limoentaart, allemaal al een keer gemaakt dus een grote kans van slagen, heel belangrijk als het voor iemand anders is. Hier later een verslagje van.

de cupcakes


de koekjes

Clafoutis





tadaa






Clafoutis
  • Een grote pot kersen, goed laten uitlekken
  • 75 g suiker
  • 3 eieren
  • 125 g bloem
  • snuf zout
  • 250 ml melk
  1. Verwarm de oven voor op 175 graden
  2. klop in een kom de eieren en suiker schuimig
  3. Voeg de bloem en zout toe en klop tot het goed gemengd is
  4. Voeg de melk toe en mix tot een glad beslag
  5. Leg de kersen op de bodem van een dichte vorm (dus geen springvorm!)  en schenk het beslag erover. Zet ongeveer 40/50 minuten in de oven tot een prikker er schoon uitkomt.
  6. Bestrooi met wat poedersuiker en serveer met een bolletje ijs.

donderdag 20 december 2012

Een officiële bakopdracht en een walnoot-koffietaart

Voordat ik begin met mijn avonturen rondom de woensdagtaart wil ik graag een ander avontuur met jullie delen. Ik heb namelijk mijn eerste, heuse bakopdracht! De Albert Heijn waar ik werk heeft mij gevraagd of ik voor de kerstlunch van zondag en maandag iets zou willen bakken. Zij vergoeden mijn spullen en ik krijg een waardebon voor mijn inzet. Daar zeg ik geen nee tegen! Zondag is niet echt een lunch, meer de mogelijkheid om hapjes te eten en maandag is er wel echt een lunch. Voor zondag heb ik al bedacht dat ik mijn bananenbrood (gewoon een bananencake) en brownies wil maken. Deze twee baksels hebben al vele mensen blij gemaakt, ze zijn makkelijk te maken (ik heb zowel 2 cakeblikken als 2 rechthoekige ovenschalen) en mee te nemen. Over maandag ben ik nog niet helemaal uit, eerst wilde ik mijn appel-notencake maken en een quiche. Maar nu zit ik te twijfelen of ik misschien niet een kwarktaart moet maken, die is ook al erg vaak in de smaak gevallen en past misschien meer bij een lunch, is iets meer toetjes-achtig dan de cake. Maarrr, dan komt de grote vraag hoe ik dat ga meenemen. Ik heb namelijk maar 1 taartdoos én ik ben bang dat misschien 1 kwarktaart en 1 quiche niet genoeg zal zijn. Cakes zijn toch makkelijker mee te nemen en afhankelijk van hoe je ze snijdt kan je er veel mensen mee voorzien. Ik moet nog maar eens goed nadenken wat ik maandag zal doen. Ik vind het in ieder geval super tof en kijk er echt naar uit! Vooral naar de reactie van de mensen.

Dan over naar de taart, één van mijn clubgenootjes was jarig en daarbij hoort natuurlijk taart! Maar aangezien ik zovaak taarten maak moest die wel een beetje speciaal zijn. Ik had al een tijdje mijn oog op een tweelaagstaart van Nigella, hij leek niet al te moeilijk, zeker omdat ze erbij vertelde dat ze hem vaak als kind zijnde maken. Als een kind hem kan maken moet ik het al helemaal kunnen! Ik heb wel een kleine taart gemaakt, we zouden maar met z'n vijven zijn en dan is een taart van 26 cm toch iets teveel van het goede. De kleine springvorm werd dan ook weer in gebruik genomen, de taart hoefde maar 25 minuten in de oven dus ik heb hem twee keer gebakken. (Ik had 2 biscuits nodig) De volgende dag de mokkacrème gemaakt en de taart opgebouwd. Alles ging super soepel en hij zag er presentabel uit! Hij smaakte ook echt heerlijk, zeker een aanrader!

Koffie-walnoottaart (Voor een taartvorm van 26 cm, ik heb alles gehalveerd voor mijn kleine taart)

  • 50 gram walnoten, in stukjes
  • 225 g suiker
  • 225 g zachte ongezouten boter
  • 200 g bloem
  • 4 tl instantespressopoeder (of 2 tl instantkoffiekorrels opgelost in 1 el kokend water)
  • 2,5 tl bakpoeder
  • 4 eieren
  • 1-2 el melk
botercrème
  • 350 g poedersuiker
  • 175 g zachte, ongezouten boter
  • 2,5 tl instant-espressopoeder, opgelost in 1 el kokend water (met instantkoffie de helft hiervan)
  • walnoten ter garnering
  1. Verwarm de oven voor op 180 graden en bereid je springvorm voor. (Inboteren en/of bakpapier aanbrengen)
  2. Hak de walnoten in stukjes tot poeder en meng met de suiker, bloem,koffiepoeder,bakpoeder. Mix de boter erdoorheen, de eieren en de melk. Het moet een zachte consistentie hebben.
  3. Verdeel het mengsel over 2 bakvormen (of bak ze 2 keer) en zet ze 25 min in de oven totdat hij gerezen is en veerkrachtig aanvoelt.
  4. Laat het gebak 10 min. in de vorm afkoelen en leg ze daarna op een rooster.
  5. Maak de botercrème, mix de boter met de poedersuiker tot een gladde crème. Voeg de koffie toe en mix tot alles goed gemengd is.
  6. Bouw de taart op, leg 1 biscuit met de bovenkant naar onderen op een taartschaal/plateau. Smeer deze in met de botercrème. Leg er de tweede biscuit bovenop, met de bovenkant gewoon naar boven. (De biscuits ontmoeten elkaar met de platte kant als het ware) Bedek deze ook met de botercrème en plak de walnoten er ter versiering op.





zaterdag 17 november 2012

Hij komt, hij komt...

Sinterklaas is weer in het land en daar horen natuurlijk toepasselijke cupcakes bij! Ik heb weer de sinterklaascupcakes gemaakt, een beetje op verzoek van mijn moeder. Die vond ze er namelijk wel lekker uit zien, dus ik had besloten ze nog een keer te maken. We hadden alleen geen amandelessence, ik dacht dat er nog een fles amaretto in de kast stond maar dat bleek koffielikeur te zijn. Als topping heb ik dan maar cacao gebruikt, past ook wel bij Sinterklaas. Ik moest ook nieuwe vormpjes kopen want die hadden we thuis niet, in de supermarkt hadden ze alleen extra stevige vormpjes van Dr. Oetker. En stevig waren ze! Wat een lompe dingen zeg. Het zelfrijzend bakmeel stond er ook al een tijdje schijnbaar, dus de cakejes wilden niet enorm rijzen. Toen ze gaar waren heb ik maar een stuk van het vormpje geknipt zodat ze er een beetje fatsoenlijk uitzagen. Topping erop gespoten en heerlijk zitten smullen met z´n allen!



vrijdag 16 november 2012

Geglazuurde tulband met witte chocolade en peer

Ik had nog een heleboel peren over van de perenfrangipane, dus dat werd het hoofdingrediënt voor de taart van clubavond. Ik wist al meteen welke taart ik wilde maken omdat ik er al eerder mijn oog op had laten vallen. Het was een geglazuurde tulband met witte chocolade en peer, dit klonk echt goddelijk! En ik kon mijn tulbandvorm weer in gebruik nemen, jippie! Het was wel een beetje een haastklusje want ik moest de hele dag werken van 9 tot 17 en om 19 uur zou clubavond beginnen. Dus ik was meteen begonnen na me werk, gelukkig was het niet een al te moeilijk recept. Het moeilijkste was nog wel de eiwitten opkloppen, maar dit was binnen 2 minuten gepiept doordat ik wat citroensap in de kom gespoten had. Zelfs het erdoorheen spatelen van de eiwitten ging aardig soepel, alles in de vorm gegoten en in de oven gezet. Na 15 minuten was het al een gedrocht geworden, door zowel het bakpoeder als de eiwitten ging de cake aardig de hoogte in. Het was ook weer even afwachten met het uit de vorm halen, maar die 10 minuten laten rusten is wel echt een must! Hierdoor krimpt de cake een beetje en laat die los van de rand, dan is het alleen nog maar een kwestie van op z'n kop zetten en laten afkoelen op een rooster. Ondertussen had ik de botercrème gemaakt, eigenlijk moest er gesmolten chocolade doorheen maar daar had ik geen tijd voor. Dus had ik de chocolade geraspt en die over de taart gestrooid nadat ik de botercrème had aangebracht. Helaas was ik dus een beetje in tijdnood en smolt de botercrème erg vlug van de taart af. Gelukkig zorgde de geraspte chocolade nog voor een leuke presentatie.
      Mijn clubgenoten vonden hem lekker, ikzelf ook wel maar ik vond hem nou niet erg spectaculair of speciaal. Ik had er stiekem toch wel iets meer van verwacht. Hij smaakt voor de rest prima, niks op aan te merken, hij was lekker luchtig en goeie structuur. Maar op de één of andere manier had ik er gewoon méér van verwacht. Het recept laat even op zich wachten omdat ik bij mijn ouders ben en mijn bakboeken niet bij de hand heb.  Maar hierbij alvast wel de foto's.

het lijkt wel een soort gletsjer ^^


vrijdag 9 november 2012

Sinterklaascupcakes

Misschien een beetje vroeg, maar ik moest natuurlijk wel op tijd oefenen. Ik zou geen vieze cupcakes willen serveren met Sinterklaas, alhoewel ik me nu bedenk dat ik geen Sinterklaas vier. Mijn reden om deze cupcakes nu al uit te proberen is een 'project' waar ik aan mee doe, genaamd Foodie Penpals. Dit is een 'project' (ik weet geen betere benaming, vandaar de aanhalingstekens) voor en door foodies (foodie= iemand die heel erg van voedsel houdt en er in geïnteresseerd is) waarin zij elkaar pakketjes toesturen met voedsel en/of voedselgerelateerde spullen. Je wordt gekoppeld aan twee mensen, aan één iemand moet jij een pakketje sturen en je ontvangt een pakketje van iemand anders. Het idee erachter is om ervaringen en interesses uit te wisselen met andere foodies uit Europa. Het leuke hieraan is dat je dus in contact komt met mensen, voedsel en gewoontes uit andere landen, een heel gaaf idee al zeg ik het zelf. Ik ben deze maand gekoppeld aan een vrouw uit Griekenland en ik moet een pakketje uit Engeland krijgen. Ik heb samen in overleg met de Griekse vrouw besloten een Nederlands pakketje te maken. Maar toen ik moest gaan bedenken wat nou typisch Nederlands was kwam ik niet verder dan veel zoetigheid en stampotten. Niet bepaald allemaal gezond te noemen, gelukkig vond ze het niet erger als het wat zoeter werd. Het is dan ook meer een bakpakketje geworden dan spullen om mee te koken, simpelweg omdat onze keuken niet bijster interessant is. En wat we wel hebben blijft niet een week goed in een pakketje. (Het duurt namelijk een week voordat een pakketje in Griekenland is, dan zijn boerenkool en aardappelen misschien niet zo'n goed idee.) Het pakket bestaat momenteel uit: Drop, stroopwafels, jonge graanjenever, eenpersoons rookworst, cacaopoeder, kruidnoten, chocoladeletter, koek-en speculaaskruiden. Zoals jullie zien ben ik een beetje voor Sinterklaasthema gegaan en om haar te laten zien wat je nou kan met die kruidnoten en kruiden besloot ik cupcakes te maken. Ik zal haar de foto's sturen en het gebruikte recept zodat ze meteen aan de slag kan. Dus vandaar dat ik nu al sinterklaascupcakes gemaakt heb.

De cupcakes maken gingen weer zonder problemen, ik begin er zowaar handig in te worden en het leuk te vinden! Het enige wat een beetje fout ging was de toevoeging van amandelaroma aan de botercréme, ik was een beetje uitgeschoten. Volgende keer misschien ietsje minder, maar alsnog was die prima te eten. Ik had er 12 gemaakt maar ik had niet genoeg botercrème om iedere cc te bedekken met een flinke toef. Gelukkig hoefde ook niet iedere cc een flinke toef, omdat ik weet dat niet iedereen in mijn club een grote fan van botercreme is. Ik heb dus de helft volgespoten en de andere helft een klein toefje. Zo kon iedereen er eentje naar zijn smaak pakken. Iedereen heeft er van gesmuld en het recept is dus geslaagd, hopelijk vinden ze het in Griekenland net zo lekker als in Nederland.

Sinterklaascupcakes

  • 125 g roomboter
  • 125 g suiker
  • 125 g zelfrijzend bakmeel
  • 2 eieren
  • 2 el melk
  • 2 handjes kruidnoten, gehakt
  • 2 tl speculaaskruiden
botercrème
  • 150 g poedersuiker
  • 75 g boter
  • 2 el warm water
  • 1 of 2 tl amandelaroma (proef na de eerste tl of er nog iets bij moet)
  1. Verwarm de oven voor op 170 graden
  2. Mix de roomboter met de suiker romig
  3. voeg de eieren één voor één toe
  4. zeef het meel en voeg de melk en kruiden toe, mix totdat alles is opgenomen
  5. Schep er met een spatel de gehakte kruidenoten doorheen
  6. Schep alles in de vormpjes en bak ze 20-25 min gaar en goudbruin
  7. Voor de botercrème mix je de poedersuiker en boter
  8. Voeg het water toe en de aroma en klop het tot een stevige crème. 
  9. Schep het in een spuitzak en spuit er toefen op, maak ze zo groot als je zelf wilt.
  10. Als je nog geschaafde amandelen hebt kun je deze over de botercrème strooien. 
Grote toef
Kleine toef


zondag 30 september 2012

Herfstcucpakes

Het is officieel voor mij nu herfst en daarbij horen natuurlijk toepasselijke baksels. Aangezien het ook nog eens zondag is moest ik wel een klassieke combi uitproberen, namelijk appel-kaneel. Ik heb mij weer gewaagd aan cupcakes, maar niet voordat ik hetzelfde recept had als van iemand die echt een star-baker is op het gebied van cupcakes. Zij heeft een eigen bedrijfje; Choose your cupcake (http://chooseyourcupcake.nl/ en https://www.facebook.com/chooseyourcupcake)  en is ondertussen aardig succesvol. Haar cupcakes zien er altijd jaloersmakend uit en laat zij nou net gisteren een appel-kaneelcupcake hebben gemaakt. Op het plaatje zag het er echt hemels uit:

Copyright Choose your cupcake 
Gelukkig wilde ze haar recept met mij delen, het was tenslotte een recept van de site www.cupcakerecepten.nl met wat eigen aanpassingen hier en daar. Ik heb alle instructies nauw opgevolgd en hetgeen wat ik nooit verwacht had gebeurde; ik had goeie cupcakes! Zo kwamen ze de oven uit:



Woehoe! Precies zoals cupcakes eruit horen te komen! Zou het dan toch, dacht ik. Maar het gevaarlijkste kwam nog, de botercrème topping. Ik ben nog helemaal geen ster met toppings en gebak afwerken, ik ben allang blij dat er iets uit die spuitzak komt. Dit keer heb ik er geen spuitmondje opgezet maar ben ik gewoon gaan spuiten en dat werkte een stuk beter dan dat gepruts met die mondjes. Naar mijn mening zijn het net geen echte drolletjes, al komen ze misschien wel in de buurt... maar het is al een stuk beter dan mijn pogingen uit het verleden. Ik heb weer hoop gekregen dat ik cupcakes toch een keer onder de knie ga krijgen, dankzij Michelle van chooseyourcupcake en een perfect basisrecept van cupcakerecepten.nl. Dus in de toekomst zullen er meer cupcakecreaties voorbij gaan komen, de aanhouder wint zeggen ze altijd hé..


Appel Kaneel Cupcakes
voor 12 cupcakes (ik heb de maten aangepast voor 6 cupcakes, gewoon alles halveren)

Cupcakes
  • 125 gram roomboter, op kamertemperatuur
  • 125 gram kristalsuiker
  • 125 gram zelfrijzend bakmeel
  • 2 el melk, op kamertemperatuur (ik heb magere yoghurt gebruikt omdat ik geen melk in huis had en dit werkte ook prima)
  • 2 eieren, op kamertemperatuur
  • 1 appel, gesneden in kleine blokjes
  • 2 tl kaneel
  1. Verwarm de oven tot 170 graden
  2. Klop de boter romig en voeg beetje bij beetje de suiker toe. Mix tot er een romige en luchtige massa ontstaat.
  3. Voeg 1 voor 1 de eieren toe, mix tot alles goed is opgenomen.
  4. Voeg beetje bij beetje het zelfrijzend bakmeel toe en voeg als laatste de melk toe.
  5. Roer er daarna met een spatel de stukjes appels gemend met de kaneel doorheen.
  6. Schep alles in een muffinvorm die je bekleed hebt met papieren bakvormpjes, schep tot 2/3 van het vormpje. En bak 20-25 minuten totdat een prikker er droog uit komt. Open niet tussendoor, dan bestaat er de kans dat je cupcakes instorten.
  7. Laat ze 1 minuut in de vorm afkoelen en leg ze daarna op een koel rooster om af te koelen. De bakvormpjes kunnen er omheen blijven zitten.
Topping
  • 250 gram poedersuiker
  • 250 gram zachte boter
  • 2 el heet water
  • 2 tl kaneelpoeder
  • 1 tl vanille extract
  • Naar wens decoreren met nog kleine stukjes appel
  1. Klop de boter tot een smeuïge, luchtige massa en voeg langzaam de poedersuiker toe totdat er een crème ontstaat. 
  2. Voeg het water, kaneelpoeder en vanille extract toe en mix nog een keer goed. 
  3. Breng de topping aan met een spuitzak en decoreer naar wens met nog wat stukjes appel


Ze smaken echt hemels! Echt de perfecte cupcake voor na een heerlijke herfstwandeling. Samen met een warme beker chocolademelk met slagroom.. *kwijl*. Deze ga ik vrijdag nog een keer maken en dan ga ik eerst een wandeling maken en hem daarna verorberen met een beker chocolademelk, nu al zin in! Maar waar ik ook enorm zin in heb zijn de vijgen die ik vanavond ga bereiden! Volgens mij is het vijgenseizoen aangebroken want ze liggen in kistjes vol op de markt en voor 2.50 heb je al een kistje. Dus ik heb er dinsdag ook ééntje gekocht, niet een kistje want dat is wel iets teveel van het goede, maar een klein bakje met 4 vijgen erin. Ik ga ze op twee manieren bereiden, namelijk hartig en zoet, als voor- en nagerecht. (Het hoofdgerecht wordt en zelfgemaakte pan groentesoep, jummie!) Als voorgerecht is het de bedoeling een klassieker te maken, eentje met parmaham en balsamicoazijn uit de oven en als nagerecht ga ik een warm vijgentaartje met pistachenootjes en ijs maken. Het verslag komt vanavond!