zaterdag 8 september 2012

Me against the citroencupcakes

Eén taart in de week is natuurlijk niet genoeg om mijn bakskills te verbeteren, daarom heb ik vandaag citroencupcakes gemaakt. Eigenlijk heb ik een hekel aan cupcakes en muffins, ze worden nooit zoals op de plaatjes; netjes gelijk gerezen, mooie topping. Bij mij verbranden ze aan de ene kant van het bakblik en de andere kant blijft schrikbarend bleek. Het gelijkmatig rijzen is me ook nog nooit echt goed gelukt, of het worden toppen van de Mount Everest of het stort jammerlijk in. Het afmaken van de cupcake met een topping is ook nog een vaardigheid die ik onder de knie moet krijgen. Het begint hoopgevend, maar al snel eindigt het in een drol en dan besluit ik het maar glad te strijken. Maar dan zien de cupcakes er weer zo klein en laag uit, zucht, hopelijk begrijpen jullie mijn afkeer tegen cupcakes nu.
        Toch wilde ik het weer proberen, eerst op naar de Xenos om een kleine muffinvorm te halen, eentje met zes stuks in plaats van twaalf. Onze muffinvorm met twaalf cakejes kan niet ronddraaien in onze kleine combioven en daardoor worden ze nooit egaal bruin. Probleem één zou dan nu ook opgelost moeten zijn. Ik besloot om mijn cupcakes te vullen met citroenroom, dus eerst heb ik de citroenroom gemaakt omdat deze een uur in de koelkast moest afkoelen. Vervolgens heb ik mij aan de cupcakes gewaagd, het betrof een recept uit mijn 'Hummingbird bakboek'. Het Hummingbird bakboek is een erg mooi boek, maar de recepten wisselen nogal. Ik heb een keer een poging gedaan tot het maken van de brownies, maar deze bleven maar of ongaar of zo droog als cake. Daarentegen is het recept voor het bananenbrood al geliefd onder vrienden en familie. Ik besloot het een kans te geven en begon met het beslag. Ik heb het niet te lang gemixt want dan zouden de cupcakes te taai worden, vlug in de vormpjes en in de oven. Na tien minuten zag ik tot mijn ongenoegen dat de cupcakes het vertikten te rijzen, nouja, de buitenkant was boven het vormpje maar het midden van de cupcake leek eerder te zinken dan omhoog te komen. Zie je wel dat die stomme cupcakes nooit lukken! dacht ik. Zo haalde ik ze uit de oven:


Maar al snel bedacht ik me dat het eigenlijk wel handig was, ik zou het midden toch vullen met de citroenroom en nu kon ik makkelijker de gaatjes maken voor de room. Een geluk bij een ongeluk. Dus met een theelepeltje het midden eruit geschept en met datzelfde theelepeltje de citroenroom erin gedaan. 


Dit zag er natuurlijk niet echt lekker uit dus heb ik de citroenglazuur (botercrème) ook nog gemaakt en erop gedaan. Uiteraard ging dit niet zoals ik wilde, ik wilde een mooie, zwierige top maken, het eindigde in een flats botercrème met een klein puntje. Ach ja, hopelijk zouden ze smaken. En smaken deden ze! De cakejes waren wel wat zachter dan ik had verwacht, wat het eten wat bemoeilijkte. Je moet ook wel van citroen houden anders is het misschien iets teveel van het goede. Maar al met al is het geen complete ravage geworden en heb ik weer kunnen oefenen met cupcakes. Iemand misschien tips om mijn cupcakes goed en gelijkmatig te laten rijzen? Iemand die überhaupt tips heeft wat betreft cupcakes en het perfecte recept? Ik zal mijn recepten met jullie delen, misschien dat het bij jullie wel goed gaat en misschien dat iemand kan zien waar het bij mis is gegaan.

Citroenroom (voor 6 cupcakes)
  • 35 gram fijne tafelsuiker
  • 2 el versgeperst citroensap
  • halve theelepel fijn geraspte citroenschil
  • 1.5 grote eierdooiers (of 2 kleine zoals ik deed)
  • 30 gram ongezouten boter, in blokjes
Meng in een kleine steelpan op middelhoog vuur de tafelsuiker, citroensap en de citroenschil. Roer tot de suiker is gesmolten. Klop in een hittebestendige kom de eierdooiers goed los. Voeg langzaam het hete citroenmengsel toe. Schenk de vla door een fijne zeef. Zet de kom op een pan heet, borrelend water. Roer voortdurend tot het mengsel zo dik is dat het de bolle kant van een houten lepel bedekt. Laat de vla niet koken! Neem de kom van het vuur en klop de klontjes boter er één voor één door. Dek de room af met bakpapier/huishoudfolie en zet hem 1 uur in de koelkast.

Citroencupcakes (voor 6 cupcakes)
  • 60 gram bloem
  • 75 gram fijne kristalsuiker
  • 0.75 tl bakpoeder
  • 1 el geraspte citroenschil, plus extra om te garneren
  • 20 gram boter op kamertemperatuur
  • 60 ml volle melk
  • half ei
Verwarm de oven op 170 graden. Doe de bloem met de suiker, bakpoeder, citroensap en boter in een kom en klop op de laagste stand tot het mengsel een zanderige consistentie heeft en alles goed vermengt is. Voeg geleidelijk de melk toe en klop tot hij net is opgenomen. Doe het ei bij het bloemmengsel en klop tot het net is opgenomen. Laat de machine nog een paar minuten draaien tot het een glad beslag is. Klop niet te lang. Schep het beslag in papieren vormpjes totdat ze tot tweederde gevuld zijn en bak de cakejes 20-25 minuten in de warme oven of tot het gebak terugveert als u op de bovenkant drukt. Een in het midden erin gestoken spies moet er schoon uitkomen. Laat de cakejes kort in de vorm afkoelen voor u ze op een taartrooster zet om ze koud te laten worden.

Citroenglazuur (voor 6 cupcakes)
  • 125 gram poedersuiker, gezeefd
  • 40 gram boter op kamertemperatuur
  • 1 el geraspte citroenschil
  • 2 el volle melk
Mix de poedersuiker, boter, citroenschil tot een samenhangend mengsel. Voeg geleidelijk de melk toe en zorg dat dit volledig opgenomen is. Blijf minstens 5 minuten kloppen, hoe langer u klopt, des te luchtiger het wordt. Schep als de cakejes koud zijn het citroenglazuur erop en garneer met wat reepjes citroenschil

En dit was mijn eindresultaat

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen